Samotyhowa, Aniela [dziennik 1944-1945].

 

Dziennik obejmuje trzy zeszyty spisane od  9 VIII 1944 do 4 VIII 1945. Notatki są sporządzane co dwa, trzy dni, w zeszycie trzecim - kilka razy w miesiącu. Pierwszy zapis pojawia się 9 VIII i dotyczy wydarzeń z 1 VIII.

Autorka opisuje początek powstania ze swojej perspektywy - byłaz mężem z wizytą u znajomej, kiedy zaczęła się strzelanina. Nieustająca walka uniemożliwiła jej bezpieczny powrót do domu, dlatego kilka dni spędza u p. Nelly, później Ukraińcy każą opuścić budynek. Przedstawia swoje przejścia w okresie powstania - 17 VIII wychodzi z mężem z miasta, po kilku dniach dociera do Piastowa, gdzie mieszka do sierpnia 1945.

Diarystka zwierza się, że przykro odczuła brak możliwości powrotu do domu, czuje się bezdomna - odcięta od własnych rzeczy. Marzy o wizycie w domu, upewnieniu się, że przetrwało to, na czym najbardziej jej zależy.

W drugim zeszycie ujawnia swoje przygnębienie spowodowane min. dochodzącymi do niej pogłoskami o zniszczeniu Warszawy i tragedii jej mieszkańców.

Dużo miejsca poświęca na roztrząsanie swoich trudności bytowych, finansowych, stanu "zawieszeniu" i braku perspektyw. Ten wątek powraca w zeszycie trzecim, w którym kluczowym tematem jest nędza, w jakiej się znalazła wraz z mężem - nie mając pieniędzy, ani możliwości ich zarobienia: głoduje, brakuje jej niezbędnej odzieży itd. Stopniowo odnotowuje poprawę sytuacji: w marcu 1945 dostaje lekcje francuskiego w miejscowym liceum; Od kwietnia regularnie jeździ do miasta do swojego mieszkania, może korzystać z rzeczy, które przetrwały powstanie.

Przedstawia  swoje wrażenia z 9 maja - zakończenia wojny. Podkreśla, że nie potrafi się tym dniem cieszyć. 

 

 

 

 

Autorka/autor: 
Sygnatura: 
11007 II
Chronologia: 
1945
Główne tematy: 
1. Losy autorki w czasie powstania - exodus z Warszawy. 2. Warunki bytowe wysiedlonych warszawiaków. 3. Problemy finansowe i głodowanie. 4. Stopniowa poprawa sytuacji diarystki.