1944, t.1

Notatki są sporządzane co dwa, trzy dni. Pierwszy zapis pojawia się 9 VIII i dotyczy wydarzeń z 1 VIII; także notatka z 18 VIII zostaje sporządzona później - 24 VIII [kilka dni po tym jak Samotyhowa dotarła do Piastowa}

Autorka opisuje początek powstania ze swojej perspektywy - 1 sierpnia dzień był spokojny, wyszła z mężem na krótką wizytę do p. Nelly. Siedziała ze znajomymi przy herbacie, kiedy rozpoczęła się strzelanina o godzinie 5. Wkrótce uświadomiła sobie, co się dzieje. Relacjonuje, jak spędziła następne dni: do 5 VIII przebywała u p. Nelly; słyszała szum aut z żołnierzami i czołgów ciągnących Alejami Ujazdowskimi, ale nie stanowiło to dla niej i jej przyjaciół żadnego zagrożenia, do momentu aż jeden z czołgów ostrzelał ich dom - opisuje to szczegółowo: upadła na podłogę, kule świstały na jej głową; odnotowuje zniszczenia w mieszkaniu. Informuje, w jakich okolicznościach straciła to schronienie - 5 VIII pojawili się brutalnie zachowujący się Ukraińcy, którzy kazali wszystkim opuścić blok. Przedstawia moment, kiedy 13 VIII zaznajomiła się z wezwaniem władz niemieckich do opuszczenia Warszawy. Podaje dużo szczegółów tej sytuacji: wyrusza 18 VIII [z mężem i innymi mieszkańcami] - idą Aleją Niepodległości, Rakowiecką, w Rakowcu przyjęto ich na nocleg, 20 VIII docierają do Piastowa, gdzie mogą zatrzymać się u p. Ryty [znajomej]. 

Diarystka zwierza się, że przykro odczuła brak możliwości powrotu do domu, "zamknięcie drogi," odcięcie od niezbędnych na co dzień własnych przedmiotów, odcięcie od tego, co potrzebne, bliskie, swoje, wygodne - od pamiątek, ważnych przedmiotów, książek, materiałów do wykładów. Czuje się bezdomna. "Zewnętrzne fakty zreferowane. Nie mamy domu. Nie ma prawie cała Warszawa. Ale trudno pisać o tym, co się czuje." Zauważa, że z pomocą śpieszą bliźni, dzielą się tym, co mają - szczęśliwie dla pozbawionych dobytku warszawiaków. Obsewuje u siebie nowy stosunek do przedmiotów. Jeszcze przed tygodniem czuła dyskomfort, kiedy korzystała z cudzych rzeczy. Teraz żałuje, że nie wżięła więcej bielizny o pp. P., bo spłonęła lub została rograbiona - mówi o relatywizmie etycznym.

Atmosferę wybuchu powstania i jego trwania próbuje oddać za pomocą nagromadzenia następujących określeń: strzelanina, ostrzał, kanonada, naloty, przelatujące z gwizdem kule, wybuchy granatów, ogłuszająca strzelanina z dział.

Czyni wzmianki o indywidualnych tragediach znajomych - panie Martyn., p. M. i jej matka zostały zamordowane przez Ukraińców.

 

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Warszawa, Piastów
Opis fizyczny: 
k. 22, 20cmx16cm
Postać: 
zeszyt
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny
Data powstania: 
1944
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
11007 II
Uwagi: 
atrament niebieski, beżowy/brązowawy papier, pojedyncze skreślenia, podkreślenia
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
niedziela, Wrzesień 17, 1944
Rodzaj zasobu: 
Archiwum osobiste
Główne tematy: 
1. Powstanie z perspektywy cywila. 2. Wypędzenie ludności cywilnej ze Śródmieścia [Aleje Ujazdowskie]. 3. Tułaczka po utracie dachu nad głową.
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
1944
Nośnik informacji: 
papier
mikrofilm
Typ zasobu: 
dziennik/diariusz/zapiski osobiste
Tytuł ujednolicony dla dziennika: