[brak]

Relacja powstała w roku 1945, obejmuje wydarzenia z okresu od 1942 do 1943.

Dokument otwierają informacje z datą dzienną 13 marca 1942 roku. Autorka zapisała, że tego dnia odbyło się "oczyszczenie getta krakowskiego od Żydów". Opisała przebieg selekcji, wyłapywania dzieci i osób starszych oraz egzekucje. Zapisała też, że wedle rozpowszechnianych przez strażników i niemieckich oficerów informacji, Żydzi mieli być wywożeni na Ukrainę, w rzeczywistości jednak nie było tajemnicą, że transporty wychodzące z miasta, docierały do obozów zagłady w Bełżcu, Treblince i do obozu na Majdanku.

Reszta relacji poświęcona została obozowi pracy w Płaszowie (położonemu w pobliżu Krakowa).

Autorka zapisała skąd pochodziły więźniarki przebywające w Płaszowie, próbowała także przybliżyć ich liczbę. Zawarła w tekście informacje o dzieciach przymuszanych do pracy.

Zanotowała, że wedle więźniarek lagier, w którym przebywały, musiał generować znaczące przychody, kobiety jednak pracowały w nim na zasadach niewolniczych. Dziennie dostawały około litra zupy i ¼ bochenka ciemnego chleba. W lagrze przeprowadzano regularne rewizje, mające pomóc złapać osoby odpowiedzialne za szmugiel żywności, oraz selekcje służące likwidacji osób chorych i niezdolnych do pracy.

Relacja zawiera nazwiska niektórych strażników oraz kierownika lagru, człowieka okrutnego, który między innymi miał zwyczaj co dzień strzelać do więźniów pracujących na zewnątrz. Rozkazywał on także strzelać do ludzi, którzy mając pracować akurat nic nie robili – nawet, jeśli przestój w pracy zależał od braku materiałów czy narzędzi i nie był spowodowany decyzją więźnia. W obozie zwyczajowe były też kary chłosty, które Autorka nazwała "karami linczu". Za mniejsze przewiny groziło od dwudziestu do pięćdziesięciu razy, zdarzały się także kary po sto batów.

Autorka zanotowała też, że codziennością były egzekucje więźniów, zazwyczaj wykonywane przez powieszenie. Przytoczyła kilka ich przypadków, które najbardziej utrwaliły się w jej pamięci. Pierwszym z nich był siedemnastolatek skazany na powieszenie za śpiewanie rosyjskiej pieśni, drugim młoda dziewczyna powieszona za próbę ucieczki.

 

Tekst lekko emocjonalny, dość lakoniczny. Niewiele dat, kilka nazwisk, parę historii poszczególnych osób bez podawania ich danych osobowych. Autorka urwała relację na roku 1943, ciężko jednak określić, czy dokument miał zostać kiedykolwiek uzupełniony o dalsze wydarzenia z jej życia.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Relacja Ilony Cukier]
Opis fizyczny: 
4 strony rękopisu w języku polskim + odpis w maszynopisie.
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1945
Stan zachowania: 
Dobry, czytelny i zdigitalizowany tekst
Sygnatura: 
301/355
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Na dokumencie dopisek o autoryzacji.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja