[brak]

Relacja z roku 1945.

Tekst obejmuje wydarzenia z okresu od 1940 do 1945 roku.

Na dokumencie adnotacja mówiąca, że w chwili sporządzenia Autorka miała 57 lat.

Kobieta prawdopodobnie mieszkała w Warszawie, choć we wrześniu 1939 roku przebywała w Otwocku. Po utworzeniu getta warszawskiego znalazła się w jego granicach wraz z mężem i dwiema córkami (jedna dorosła, druga po maturze). Z tekstu wynika, że rodzina była stosunkowo dobrze sytuowana – przed wojną zatrudniała gosposię.

Autorka opisała warunki panujące w getcie, skoncentrowała się na śmierci męża i córki w czasie epidemii tyfusu. Dodała też, że jej młodsza córka zginęła w roku 1943. Autorka przebywała w getcie w czasie powstania – nie poświęciła mu dużo uwagi, koncentrując się na ucieczce z dzielnicy żydowskiej.

Stosunkowo obszernie opisała nie tylko ucieczkę, ale i okres spędzony "po aryjskiej stronie", gdzie ukrywała ją zatrudniona przez rodzinę przed wojną gosposia – Stanisława Moniatowska.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Relacja Estery Bieżuner]
Miejsce powstania: 
Warszawa
Opis fizyczny: 
2 karty (210x295mm) maszynopisu w języku polskim.
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1945
Stan zachowania: 
Dobry, czytelny i zdigitalizowany tekst
Sygnatura: 
301/468
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Ze słów Autorki spisała Stefania Beylin. Jak w przypadku innych relacji, przy których pracowała, ta też nosi wyraźne ślady ingerencji w tekst. P. Beylin fabularyzowała relacje, dodawała sporo od siebie. Zapisywała przytaczane rozmowy w formie dialogów, uzupełniała o patetycznie brzmiące fragmenty dotyczące męczeństwa Żydów.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja