[brak]

Relacja obejmuje lata 1939 – 1945.

Autorka rozpoczyna wspomnienie od wkroczenia Niemców do Krakowa. Opisuje wprowadzenie godziny policyjnej, konieczność oznaczania sklepów żydowskich czy obowiązek zakopywania rowów przeciwlotniczych przez mężczyzn, ograniczeniu ilości posiadanego majątku, oraz wielu kolejnych. Autorka wspomina, że zarządzenia nie weszły naraz tylko w odstępach czasu.

Pojawia się informacja o rewizjach oraz zarządzenie, że w Krakowie nie może przebywać więcej niż 15 tysięcy Żydów.

Po roku jednak utworzono getto w Krakowie i autorka z rodziną zmuszona została się doń przenieść. Wspomina kłopoty biurokratyczne i skrajne przepełnienie getta wówczas. Wspomina łapanki na ulicach i wysiedlanie ludzi „w lubelskie”.

Pojawia się informacja o ślubie wziętym w pośpiechu, by uniknąć wywózki (by „podlegać” zaświadczeniu pracy męża). Autorka wspomina wysiedlenie, oraz to, jak zabrano wpierw jedną jej siostrę a później kolejną oraz ich matkę (te trafiły do Bełżca). Podczas kolejnej selekcji zabrana zostaje kolejna siostra.

Po wielu poszukiwaniach pracy trafia w końcu do fabryki Oscara Schindlera. Dalej opisuje przebieg kolejnych akcji likwidacyjnych, pomniejszanie getta i konieczność przeprowadzek, oraz ciągłą niepewność o życie dwóch sióstr i męża. Przed likwidacją getta w Krakowie Autorkę skoszarowano w Płaszowie skąd wraz z innymi pracownicami wychodziła codziennie do fabryki emalii. W 1944 roku, wobec zbliżającego się frontu, zostaje przeniesiona do obozu w Płaszowie gdzie pracuje przy jego likwidacji. Dokładnie opisuje rozkopywanie grobów i palenie zwłok. Opisuje podział obowiązków między kobietami a mężczyznami oraz niesamowity odór rozkładających się ciał.

Zostaje przewieziona wraz z transportem do Auschwitz, a później piechotą do Birkenau. Tam jest świadkinią selekcji i odprowadzania do komór gazowych jej koleżanek z Płaszowa.

W Auschwitz autorka znajdowała się trzy tygodnie, gdyż udało się jej trafić na listę osób, które mają dalej pracować dla Schindlera w fabryce Brunlitz. Tam zostaje przewieziona. Opisuje jednak ciągły strach związany z tym, że będzie musiała wrócić do Auschwitz.

Tam doczekała wyzwolenia i po wojnie wróciła do Krakowa. Ojciec jej przeżył w ZSRR a reszta rodziny zginęła.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Kraków
Opis fizyczny: 
14 k. : 30 cm.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1947
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
301/2061
Tytuł kolekcji: 
Relacje Ocalałych z Zagłady
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja