[brak]

Relacja obejmuje lata 1944-1945.

Wspomnienie rozpoczyna informacja, że wraz z mężem i córką opuszcza łódzkie getto w przeddzień jego ostatecznej likwidacji getta łódzkiego (ostatniego getta na terenach okupowanej Polski). Autorka wyjaśnia, że tak długo udało się jej – wraz z rodziną – utrzymać przy życiu, gdyż zostali skoszarowani w pralni kierowanej przez jej szwagra, która to czyściła rzeczy zabitych w getcie.

Pojawia się informacja, że zostaje wywieziona do Auschwitz, lecz spędza tam tylko jedną dobę i wraz z córką zostaje wywieziona w głąb Saksonii do pracy w fabryce amunicji. Wspomina, że niemieccy majstrowie w fabryce byli „lewicowych przekonań” i nie szykanowali więźniów.

W dalszej części opisuje przemoc stosowaną przez strażników, lecz zaznacza, że strażnicy nie zabijali więźniów bo byli oni „własnością firmy Hildebrau i Frey”. Wspomina następnie, że została po 9 miesiącach wywieziona wraz z dwoma tysiącami kobiet do Mauthaussen. Podróż zajęła szesnaście dni i w trakcie tego czasu nie dostały pożywienia ani wody. Wspomina, jak przejeżdżając przez Czechy ludzie rzucali im jedzenie.

W dalszej części Autorka opisuje życie w Mauthaussen. Nazywa blokowe „cygańskimi prostytutkami”. Wspomina też przemoc jaką zadawały one innym kobietom.

W Mauthaussen Autorka spędziła 8 dni po czym obóz został wyzwolony.

W relacji pojawia się też informacja, że po wyzwoleniu nie pozwalano Żydom wracać do Polski.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Łódź
Opis fizyczny: 
4 k. : 30 cm [rkps] + 3 k. : 30cm. [mps]
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
2026
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
301/2501
Tytuł kolekcji: 
Relaje Ocalałych z Zagłady
Uwagi: 
W rękopisie liczne skreślenia i wtrącenia. Brak podpisów w maszynopisie. Brak daty. Relacja sprawia wrażenie nieprawdziwej.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja