[brak]

Relacja z datą dzienną 29 sierpnia 1946 roku, dotyczy wydarzeń z okresu od 1944 do 1945 roku.

Autorka rozpoczęła relację informacjami o wydarzeniach z października 1944 roku, kiedy to wraz z mężem została wywieziona z łódzkiego getta. Do Oranienburga jechali razem, tam transport podzielono i 250 kobiet z Łodzi skierowano do obozu Ravensbrück. Początkowo rozlokowano je w namiotach, nakazano kąpiel i zarekwirowano wszystkie posiadane przedmioty (w tym żywność). Autorka została skierowana do bloku 22, o którym napisała, że był to najgorszy blok w obozie, ponieważ dominowały w nim Cyganki. Sztubowa (więźniarka i jednocześnie nadzorczyni), prawdopodobnie pochodząca z Ukrainy, wedle słów Autorki była lesbijką (utrzymywała stałe kontakty seksualne z jedną z Cyganek), znęcała się też nad Żydówkami bijąc je i poniżając.

Kobieta zapisała, że blok zamieszkiwały kobiety różnej narodowości, znające różne języki i zaliczające się do różnych grup etnicznych. Za dnia przypomniało to Wieżę Babel, nocą, gdy gasły światła, rozmowy cichły, ale stawało się bardziej niebezpiecznie. Co ciekawe Autorka pisze, że po ciemku Cyganki okradały inne więźniarki, dlatego nie można było się rozbierać, ani zostawiać nic na wierzchu. To, czy próbowały kraść, można było – wedle słów Autorki – poznać po wszach, jakie zostawiały tam, gdzie pojawiły się złodziejki.

W obozie kobieta pracowała w fabryce Simensa, szybko została też przeniesiona na inny blok. Zanotowała też, że wraz z przybliżaniem się do obozu frontu wschodniego, warunki ulegały pogorszeniu – zaczęto dawać mniej żywności, przedłużano apele i skarano ilość snu.

Kolejna część relacji dotyczy okresu, w którym robotnice z fabryki zawrócono do głównej części obozu Ravensbrück. Kobiety umieszczono w części uprzednio przeznaczonej dla mężczyzn – bez toalet, znacznie przeludnionej. Po kilku dniach w warunkach gorszych niż poprzednio, kobiety dowiedziały się, że polskie Żydówki zostaną przesiedlone. Autorka zapisała, że część więźniarek bała się uważając, że to kolejna selekcja. Inne wierzyły, że będzie lepiej, ponieważ w międzyczasie otrzymały amerykańską paczkę żywnościową.

Autorka dołączyła do grupy polskich Żydówek i wraz z nimi została wyprowadzona na łąkę, na której czekały już przygotowane samochody. Obok nich stali Szwedzi, którzy dzięki misji księcia Bernadotte pomagali zwolnionym z obozu kobietom przedostać się na ziemie nieobjęte walkami. Kobieta zapisała, że każda z więźniarek otrzymała paczkę, w której znajdowały się papierosy, masło, czekolada, mleko skondensowane, mięso, ryba, sardynki i sery.

Samochodami więźniarki zawieziono do Danii, a stamtąd do Szwecji. Na miejscu okazało się, że nie był to jedyny taki transport, Autorka zapisała, że spotkała uwolnione w podobny sposób Francuzki i Polki. Na miejscu, w mieście Lundt, kobiety myto, przebierano w nowe ubrania i kierowano do szkoły przemienionej w szpital. Tam więźniarkami zajęli się lekarze, których największą troską było powolne odżywienie kobiet tak, by przy okazji dodatkowo im nie zaszkodzić.

Tekst zamykają informacje o zachowaniu miejscowej ludności, która przychodziła rozmawiać z kobietami, zaprzyjaźniała się, przynosiła prezenty, torty, ciasta i ubrania. Kontrastuje to ze zdaniami mówiącymi o tym, że nawet tam Polki okazywały antysemityzm w stosunku do żydowskich więźniarek.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Relacja Eugenii Szykier]
Wariant tytułu: 
[Protokół]
Miejsce powstania: 
Łódź
Opis fizyczny: 
7 kart (210x295mm) maszynopisu w języku polskim
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1946
Stan zachowania: 
Dobry, czytelny i zdigitalizowany tekst
Sygnatura: 
301/697
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Dokument podpisany przez "świadka" i "protokolantkę". Na dole adnotacja o publikacji dotyczącej akcji ratowania więźniów obozów przez księcia Bernadotte. Relacja spisana dość sucho, praktycznie bez emocji. Autorka opisała warunki panujące w obozach, lecz niezbyt szczegółowo. Więcej miejsca poświęciła Szwecji. Język poprawny. Brak nazwisk innych więźniów, szczątkowa datacja. Ze słów Autorki spisała Klara Mirska. Na dokumencie adnotacja o autoryzacji relacji.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
czwartek, Sierpień 29, 1946
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja