[brak]

Relacja z datą dzienną 4 września 1945 roku, obejmuje wydarzenia z okresu od 1941 do 1944 roku.

Tekst podzielony na dwie części: "Więzienie na Łąckiego – ukrycie" i "Ukrycie".

Nagłówek z informacjami o Autorce.

 

Część I:

Kobieta zapisała, że dwa tygodnie po zajęciu Lwowa przez wojska niemieckie w ich mieszkaniu zjawiło się gestapo. Zapisała, że szukali jej męża, prawdopodobnie w efekcie donosu. Nie zastali go na miejscu, ale tego samego dnia aresztowali na ulicy. Kobieta, niewiedząca co się stało i zdenerwowana tym, że nie pojawił się w domu, poszła go szukać. Po powrocie zastała zaplombowane mieszkanie, sąsiedzi ostrzegli ją, że oficerowie pytali i o nią.

Przez jakiś czas korzystała z pomocy pewnego Ukraińca, który za 50zł przekazywał mu od niej paczki z jedzeniem, od niego zaś przynosił listy, w których Henryk opisywał przesłuchania. Po dwóch miesiącach milicjant powiedział, że Henryka bardzo zbito i że umożliwi jej spotkanie z nim w czasie swojej warty. Dotrzymał słowa i wprowadził Autorkę do aresztu, tam zobaczyła męża ostatni raz – miał wybite zęby, złamaną nogę, nie mógł mówić. Dwa dni później (koniec września 1941 roku) kobieta dowiedziała się o wywiezieniu wszystkich chorych i zabitych Żydów za rogatkę byczakowską.

Część II:

W październiku 1941 roku Autorka wyjechała ze Lwowa do Brzeska. Znajomy policjant pomógł i za 300zł z miasta wywiózł ją radiowóz. Przez jakiś czas mieszkała ze swoją siostrą i jej dziećmi, utrzymywali ją krewni zmarłego męża. Po wywózce krewniaków do getta została sama. Zaopiekował się nią Polak z sąsiedniej wsi.

Gdy sąsiedzi mężczyzny zaczęli podejrzewać, że ukrywa Żydówkę z dzieckiem, postanowiła pójść do getta. W drodze złamała nogę, wtedy Polak postanowił zanieść ją ponownie do siebie i pomagać dalej – argumentował, że ze złamaniem nie zdoła uciec, gdyby działo się coś złego. Przez czas, w którym noga się zrastała, mężczyzna ukrył syna Autorki u swoich krewnych. Później odebrał go im i oddał matce.

Latem Autorka ukrywała się w ziemiance, a zimą w stodole, pod słomą. Odwiedzał ją polski lekarz, proponujący by skryła się u niego w przypadku nagłego niebezpieczeństwa.

Mężczyznę, który pomagał ukrywać się Autorce, próbowano aresztować i wysłać na roboty. Przez jakiś czas ukrywał się wraz z nią.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Relacja Lili Hirschsprung]
Wariant tytułu: 
"Więzienie na Łąckiego – ukrycie", "Ukrycie"
Miejsce powstania: 
Kraków
Opis fizyczny: 
3 karty (210x295mm) maszynopisu w języku polskim.
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1945
Stan zachowania: 
Dobry, czytelny i zdigitalizowany tekst
Sygnatura: 
301/853
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Ze słów Autorki spisała Iza Lauer. Relacja pozbawiona emocji, bardzo rzeczowa. Szczątkowa datacja.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
wtorek, Wrzesień 4, 1945
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja