[brak]

Relacja spisana 11 października 1945 roku. Dotyczy wydarzeń z 1942 roku.

Tytuł nieuwzględniony w inwentarzu archiwalnym: "Moje przeżycia w czasie okupacji niemieckiej".

Autorka rozpoczęła od informacji o wydarzeniach z 1 listopada 1942 roku, kiedy zlikwidowano getto w Łomży. Wówczas po raz ostatni widziała swoją matkę. Znalazła się sama i zamiast szukać rodziców, postanowiła samodzielnie zatroszczyć się o siebie rozumiejąc, że tylko tak może przeżyć.

Dotarła na wieś, gdzie znalazła schronienie. W wyniku donosów wielokrotnie zmieniała miejsce pobytu, miała jednak wiele szczęścia i trafiała na gospodarzy chętnych dla niej zaryzykować. Pracowała pomagając w pracach gospodarskich, była także przewożona przez swojego opiekuna (ukryta w worku) do innych gospodarstw, gdzie potrzebowano dodatkowych rąk do pracy.

Nie jest jasne jak jej ojciec dotarł do informacji dotyczących miejsca jej pobytu, Autorka zapisała jednak, że spotkała się z nim i z ciotką. W czasie wizyty na wsi, gdzie akurat przebywała, ojciec oświadczył że wie, że nie dożyje końca wojny. Uprosił jednocześnie miejscowego wójta, by ten osobiście zaopiekował się Autorką i zagwarantował jej bezpieczeństwo. Mężczyzna na to przystał i – jak zapisała – dokładał starań, by nic jej nie groziło. Zanotowała, że spotkała się z dużą życzliwością Polaków, którzy nic nie chcieli w zamian za ukrywanie jej.

Po wyzwoleniu do wioski przyjechali dwaj funkcjonariusze UB z informacjami dotyczącymi jej pochodzenia (dodała, że wzbudziło to przerażenie miejscowych). Przekazali dokumenty, z których wynikało, że mają przetransportować ją do Białegostoku, gdzie na jej przybycie czekała rodzina. Okazało się, że mężczyźni działali na polecenie ciotki Autorki, która wraz z innymi krewnymi próbowała ją odnaleźć. Rodzice dziewczynki nie przeżyli okupacji, znaczna część krewnych jednak przebywała po wojnie w Białymstoku.

Relację zamykają przemyślenia dotyczące przeżycia okupacji przez "wybranych", których powinnością jest przekazywanie informacji o tym, co się stało. Autorka zanotowała także, że jej obowiązkiem, podobnie jak innych ocalałych, jest wyjechać do Palestyny i "wznieść tam sztandar".

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Relacja Chawy Rozensztejn]
Miejsce powstania: 
Białystok
Opis fizyczny: 
3 strony rękopisu
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1945
Stan zachowania: 
Maszynopis czytelny
Sygnatura: 
301/1272
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Na dokumencie pieczęcie Żydowskiego Instytutu Historycznego oraz archiwum tegoż. Zawiera informacje topograficznych. Zdawkowa datacja. Informacja o autoryzacji tekstu. Z treści wynika, że Autorka miała poglądy syjonistyczne, mogła należeć do organizacji młodzieżowej. Prawdopodobnie planowała wyjazd do Izraela.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
czwartek, Październik 11, 1945
Osoba, której dotyczy treść.: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Główne tematy: 
Okupacja, prześladowania ludności żydowskiej, ukrywanie się na "aryjskiej stronie", pomoc chłopów, prace na roli.
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
1942
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja