[brak]

Relacja z datą dzienną 6 grudnia 1945 roku, dotyczy wydarzeń okresu od 1943 do 1945 roku.

Tytuł nieuwzględniony w inwentarzu archiwalny: "Moje przeżycia w czasie okupacji niemieckiej".

Tekst otwiera data 16 sierpnia 1943 roku. Autorka zapisała, że tego dnia wrócił ze spotkania z władzami okupacyjnymi do getta przedstawiciel Judenratu i powiedział, że getto w Białymstoku będzie likwidowane. Dodała, że natychmiast pokazały się afisze mówiące o miejscu i godzinie zbiórki. Oficjalnie informowano, że jest to wyjazd do pracy, nie deportacja. Każdy mógł zabrać tylko "najpotrzebniejsze rzeczy". Deportowanych pilnowali zarówno Ukraińcy jak i Białorusini.

Po nocy spędzonej na czekaniu, ludziom rozkazano stłoczyć się w pociągu i transport ruszył. Autorka opisała kilka przypadków prób cieczki – podejmowali ją głównie młodzi mężczyźni. Widok kolegów, którym się nie udało i którzy zostali zastrzeleni zaraz po wyskoczeniu nie tyle nie zniechęcił ich, co wręcz uzmysłowił przypieczętowanie losu i skłonił do szybszego i bardziej zdecydowanego działania.

W Treblince połowę wagonów odłączono. Autorka zapisała, że znajdowali się w nich między innymi uczniowie gimnazjum hebrajskiego. Reszta składu została wysłana na Majdanek.

Obszerna część relacji dotyczy samego Majdanka. Kobieta opisała przypadki samobójstw, ludzi płaczących, zawodzących i rozpaczających, rzucających się z przerażenia w spazmach na ziemię. Sama prosiła, by ją zastrzelić – argumentowała, że tak bardzo bała się komór gazowych, że wolała umrzeć szybciej. Odmówiono jej tego.

Zapisała, że gdy przybyła do obozu, na Majdanku znajdowało się około 10.000 kobiet, z czego 150 wybrano do transportu zmierzającego do obozu W Bliżynie pod Radomiem. Znalazła się w tej grupie, co przyjęła z ulgą – zapisała "udało się z piekła wydostać".

Następna część relacji zawiera opis obozu pracy. Wedle Autorki było w nim kilka miejsc, w których pracowali więźniowie. Większość kierowana była przez Żydów, którzy tak wiele wycierpieli, że zamiast nadal być Żydami, stawali się podobni do oprawców i nie mieli litości dla swoich prawdziwych współbraci. Opis obozu kończą informacje o zamordowaniu przebywających w obozie dzieci oraz postawie ich jak i ich rodziców w obliczu śmierci.

Autorka została przewieziona z Bliżyna do Auschwitz. Ostatnia część relacji dotyczy własne tego obozu. Kobieta zanotowała w jaki sposób bliskość komór i kominów wpływała na psychikę więźniów. Opisała sceny selekcji, rozdzielania rodzin, dodała także kilka zdań o działalności dr Mengele. Spora cześć tekstu dotyczy kwestii odczłowieczenia więźniów. Autorka opisała rolę jaką żydowscy więźniowie pełnili w obozie – komanda, praca przy piecach itp.

Inny tytuł: 
[Relacja Józefiny Schepper-Modzowieckiej]
Wariant tytułu: 
Moje przeżycia w czasie okupacji niemieckiej
Miejsce powstania: 
Białystok
Opis fizyczny: 
12 stron rękopisu
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1945
Stan zachowania: 
Rękopis stosunkowo czytelny
Sygnatura: 
301/1275
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Na dokumencie pieczęcie Żydowskiego Instytutu Historycznego oraz archiwum tegoż. Informacja o autoryzacji tekstu. W tekście pada wiele nazwisk osób, które Autorka znała sprzed wojny. Tekst z odręcznym podpisem Autorki, protokolanta oraz przewodniczącego Żydowskiej Komisji Historycznej.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
czwartek, Grudzień 6, 1945
Osoba, której dotyczy treść.: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Główne tematy: 
Getto w Białymstoku, transport do obozu, obóz na Majdanku, Auschwitz, obóz w Bliżynie, postawy Żydów w sytuacji skrajnego zagrożenia, ewolucja zachowań, zwyrodnienie, okrucieństwa, prześladowania.
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
Od 1943 do 1945
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja