[brak]

Relacja 27 grudnia 1945 roku. Dotyczy wydarzeń z okresu od 1941 do 1942 roku.

Tekst otwiera informacja o zgłoszeniu się Autorki na ochotnika do Armii Andersa – przebywała wówczas w miejscowości Buzułuk. Zanotowała, że na 400 kobiet w korpusie żeńskim około setki stanowiły Żydówki.

Następna część relacji to opis stosunków pomiędzy znajdującymi się w korpusie Polkami i Żydówkami. Autorka zanotowała, że odpowiedzialnych prac nie przydzielano Żydówkom sugerując, że nie wykonają ich w poprawny sposób, nie podołają zadaniu, nie zachowają się dość odpowiedzialnie. Od przełożonej Autorka usłyszała, że gdyby nie była Żydówką, pracowałaby w sztabie, bo "nam takich ludzi potrzeba". Zanotowała także, że pochodzenie odgrywało większą rolę, niż umiejętności, a w sztabie zatrudniano wyłącznie Polki, nawet bez jakichkolwiek kwalifikacji, niemalże analfabetki nie umiejące wykonać najprostszych poleceń. Dodała, że codziennie słyszała zdania takie, jak "Żydzi do Palestyny".

Autorka opisała pobieżnie inspekcję, jakiej w obozie dokonał generał Anders. Jedno z pytań, jakie zadał, dotyczyło ilości obecnych na miejscu Żydów. W odpowiedzi (udzielonej przez porucznika) usłyszał "tego elementu u nas nie brakuje".

Kobieta była tak wstrząśnięta tym, jak traktowano Żydówki, oraz tym, że odbywały się w obozie wojskowym selekcje, po których "Żydów niezdolnych do pracy" odsyłano do Azji Średniej (jak zapisała) "na łaskę losu", że sama zgłosiła się do takiego wyjazdu, rezygnując ze służby.

22 października 1942 roku wyjechała z obozu. Po kilku dniach w pociągu trafiła na tereny dzisiejszego Uzbekistanu. Zanotowała, że w każdym wagonie podróżowało od 50 do 60 osób, 90% stanowili Żydzi, resztę inwalidzi, przeważali mężczyźni. Dodała, że wśród nich stosunki były jeszcze gorsze, niż wśród kobiet. Żydów zrzucano z prycz, kopano, bito, lżono. Zdarzało się także, że zdrowych i zdolnych do walki za samo pochodzenie przydzielano do grup inwalidzkich.

Na koniec relacji Autorka dodała, że choć ciała zrobić coś, by pomóc swojej ojczyźnie w czasie wojny, poczuła się głęboko pokrzywdzona tym, jak potraktowała ją Armia.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Relacja Celiny Goldberg]
Miejsce powstania: 
Kraków
Opis fizyczny: 
3 strony rękopisu + kopia w maszynopisie
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1945
Stan zachowania: 
Maszynopis w stanie utrudniającym czytanie
Sygnatura: 
301/1341
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Na dokumencie pieczęcie Żydowskiego Instytutu Historycznego oraz archiwum ŻIH. Informacja o autoryzacji tekstu. Szczątkowa datacja. Informacje topograficzne niezwykle lakoniczne. Tekst pozbawiony emocji, suchy i rzeczowy. Ze słów Autorki spisała Laura Einchhorn. Tekst spisany językiem zbliżonym do propagandy komunistycznej. Autorka pisze między innymi o towarzyszkach.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
czwartek, Grudzień 27, 1945
Osoba, której dotyczy treść.: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Główne tematy: 
Okupacja, Armia Andersa, antysemityzm.
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
Od 1941 do 1942
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja