[brak]

Na dokumencie informacja o sporządzeniu go w Krakowie, 31 maja 1945 roku.

Autorka rozpoczęła relację od opisu wejścia do Borysławia wojsk niemieckich w 1939 roku. W krótkim czasie armia wycofała się, a miasto zajęli żołnierze rosyjscy. W relacji brak informacji o okresie 1939-1941, następne akapity odnoszą się już do okupacji niemieckiej.

Po zajęciu miasta wojska niemieckie zorganizowały getto i przesiedliły do niego ludność żydowską. Wycofująca się Armia Czerwona wysadziła strategiczne budynki w mieście, w tym woskownię i szyby naftowe (w których pracował mąż Autorki). Po przejęciu Borysławia przez wojska niemieckie (2/3 lipca) doszło do pogromów ludności żydowskiej – organizowali je z aprobatą niemiecką Ukraińcy. Autorka poświęciła dużo miejsca opisowi ofiar (śmiertelnych i rannych), w tym członków swojej rodziny i znajomych. Zrelacjonowała też wygląd i działanie szpitala, do którego przewożono pobitych. Odnotowała także informacje o zamykaniu Żydów w stodołach i podpalaniu ich.

Dokument zawiera informacje o powstaniu Judenratu. Autorka uważała, że w jego szeregach mieli szansę znaleźć się tylko najbogatsi Żydzi. Biedniejsi mieli być pozostawieni sami sobie.

Autorka opisała kolejno sześć akcji przeprowadzanych w getcie, opatrując je szczegółowymi, dość drastycznymi opisami oraz datami dziennymi. Za każdym razem też dodawała informacje o tym, jak udawało się jej wyjść z nich bez szwanku i kto z jej znajomych bądź członków rodziny w nich ginął. Zanotowała także wybuch epidemii tyfusu. Opisała transporty odchodzące z miasta do obozu w Bełżcu.

Stosunkowo duży fragment relacji dotyczy ukrywania się poza murami getta. Wraz z mężem Autorka schroniła się na terenie nieczynnej już wówczas elektrowni. Schronem kierował mężczyzna przezywany "Królem", który decydował o tym, kto i kiedy mógł wychodzić na zewnątrz. W relacji znajdują się notatki o poszczególnych ukrywających się Żydach, ich stosunku do "Króla" i sposobie ich postępowania. Bunkier wykryto w styczniu 1944 roku, kiedy opadu śniegu utrudniły zacieranie śladów. Aresztowano wszystkich, którzy znajdowali się w środku - Autorka zanotowała, że "nie zabijano wtedy, bo Rosjanie byli zbyt blisko". Sama, wraz z mężem, kilka dni przed wykryciem schronu dowiedziała się, że był on obserwowany. Postanowiła uciec i znalazła schronienie w lasach, które mieli wówczas kontrolować Żydzi (wcześniej miejscowy leśniczy "dorabiał wydawaniem Żydów", został zabity przez jednego z nich).

W relacji znajduje się opis tych bunkrów, nader szczegółowo opisuje konstrukcję pomieszczeń wykopanych w ziemi i wyposażonych m.in. w drewniane podłogi oraz ukradzione z elektrowni piece.

Pobieżne informacje o przewiezieniu Autorki do Auschwitz kontrastują z obszernym opisem obozu. Autorka poświęciła sporo miejsca warunkom mieszkaniowym, żywnościowym, współwięźniom i strażnikom.

Kolejny, równie szczegółowy opis, dotyczy obozu w Kratzau. Autorka początkowo zdawała się być zadowolona z przeniesienia do górskiej miejscowości ze świeżym powietrzem i lepszym jedzeniem. Potem jednak warunki systematycznie się pogarszały.

Relację zamykają informacje o lekarce – Janinie Węgrzynowskiej. Kobieta, również więźniarka, miała być niezwykle dobra zarówno dla Autorki, jak i innych więźniarek. Pomagała medycznie i podtrzymywała na duchu. Tłumaczyła także, że tym, co powinno wyróżniać polskie Żydówki od pozostałych, była "odporność na zezwierzęcenie". Przedstawiała brutalność więźniarek, często pilnujących innych, jako cechy innych narodów – m.in. Czechów i Węgrów.

Ostatni akapit zawiera informacje o wizycie w obozie dr Mengele, który oglądał więźniarki, ale nie przeprowadzał selekcji, oraz o wyzwoleniu.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Relacja Giny Wieser]
Miejsce powstania: 
Kraków
Opis fizyczny: 
14 kart (210x295mm) maszynopisu w języku polskim. 3 karty dublujące się.
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1945
Stan zachowania: 
Dobry, czytelny i zdigitalizowany tekst
Sygnatura: 
301/176
Tytuł kolekcji: 
Zespół: Relacje ocalałych z holokaustu (zespół 301)
Uwagi: 
Ze słów Autorki spisała Betty Ajzensztajn.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja