b.t. [Jestem Wołynianką. Moje…]

Relacja nadesłana do Stowarzyszenia Upamiętniania Polaków Pomordowanych na Wołyniu w Zamościu. Autorka opowiada o drastycznym mordzie dokonanym na jej najbliższych oraz o późniejszym życiu w rodzinie ukraińskiej, gdzie była bardzo źle traktowana.

Rankiem 29. Sierpnia 1943 r. (niedziela) była świadkiem, jak banderowcy wymordowali całą jej rodzinę (rodziców, dziadków, rodzeństwo oraz sąsiada). Miała wtedy osiem lat. Została sama. Sąsiad, który ocalał, zabrał ich konie i uciekł, a jej poradził, żeby się udała do sołtysa, Ukraińca. Darowano jej życie, ale musiał bardzo ciężko pracować za kromkę chleba. Nie miała ubrania, butów. Była zdziczałym dzieckiem, ze strachu nie wiedziała kim jest, uciekała na dźwięk polskiego języka.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Nabroż, k. Łaszczowa, woj. zamojskie
Opis fizyczny: 
kopia rps., 3 s. zszyte; ; 30 cm
Postać: 
oprawa zeszytowa
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
1995
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
AWII/2558
Tytuł kolekcji: 
Archiwum Wschodnie
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
relacja