b.t. [Redakcja „Kontaktów”…]

Autorka opisuje czasy okupacji sowieckiej we Lwowie. Po wkroczeniu Armii Czerwonej do miasta 17.09.1939 r. zaczęły się prześladowania i aresztowania Polaków. Władze radziecki oparły się na milicji złożonej z mniejszości narodowych, przeważnie Żydów – komunistów. NKWD aresztowało określone grupy ludności polskiej: wojskowych, urzędników państwowych, osadników, itp. Od lutego 1940 r. zaczęły się masowe wywózki, całe transporty szły w głąb ZSRR. Warunki, w jakich Polacy byli wywożeni, były straszne: brudne wagony towarowe, bez żadnego wyposażenia, mróz -20, -30 °C. Podróż trwała całymi tygodniami. Małe dzieci umierały z głodu i zimna, m.in. dziecko sąsiadki, żony przedwojennego sędziego. Żołnierze radzieccy obchodzili się z nimi jak z najgorszymi zbrodniarzami.

Jej ojciec, przedwojenny urzędnik państwowy został natychmiast zwolniony z pracy i cudem uniknął wywózki na Sybir. Ich rodzina cierpiała głód i poniżenie. Dwie koleżanki autorki zostały wywiezione z rodzicami do Kazachstanu, nawet nie wie, czy wróciły z poniewierki.

Autorka wspomina o więzieniu „Brygidki”, gdzie NKWD zamordowało wielu Polaków. Po wybuchu wojny niemiecko-rosyjskiej więzienie zostało otwarte i ludność Lwowa z przerażeniem oglądała rezultat straszliwej rzezi dokonanej na więźniach. Autorka miała wtedy 15 lat i pamięta, jak dzieci żydowskich komunistów szydziły, mówiąc, że ich ojcowie mordowali tam Polaków. Był to dla niej szok.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Słupsk
Opis fizyczny: 
rps., 2 s. luź.; ; 30 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
1989
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
AWII/455
Tytuł kolekcji: 
Archiwum Wschodnie
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
niedziela, Styczeń 15, 1989
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
list