b.t. [Szanowni Państwo, w odpowiedzi…]

Relacja Emilii Wiszniewskiej z 10-letniego pobytu na przymusowych robotach w Kazachstanie.

Autorka pochodzi ze Stanisławowa, gdzie została aresztowana w sierpniu 1945 r. i po 10 miesięcznym śledztwie skazana na 7 lat robót w Kazachstanie. Mimo tego wyroku więziono ją 10 lat. Przebywała w różnych obozach, wykonując ciężkie prace fizyczne w kamieniołomach. Cierpiała głód, przebyła malarię. Zapadła na nieuleczalną chorobę – traciła władanie w nogach. Oprócz niepełnosprawności pozostał jej także uraz psychiczny. Była bardzo nieufna w stosunku do ludzi, często budziła się w nocy z lękiem.  Zwolniono ją w 1955 r i pozwolono wrócić do Polski. Pierwsze zetknięcie z ojczyzną było dla niej szokiem. Zaskoczył ją utrzymujący się jeszcze kult Stalina. Przyjechała do Katowic (wówczas: Stalinogród), bo tam mieszkała jej jedyna siostra z córką. Nie miała zębów ani włosów. Siostra pomogła jej wrócić do zdrowia i odzyskać wygląd. Szkolna przyjaciółka, Stefania Nowożeniuk, pomogła jej znaleźć pracę w szkole w Pniewach. Emilia zamieszkała u niej. Nie mogła przyznawać się, skąd wróciła. Była wzywana przez UB na przesłuchania. Nie miała żadnych dokumentów. W szkole podstawowej w Pniewach uczyła do 1962 r. (geografii i jęz. rosyjskiego) oraz w Technikum Gospodarczym Sióstr Urszulanek.

Przekonania religijne i głęboka wiara pomogły jej przetrwać najgorsze. Przez 10 lat pobytu w obozach nigdy nie miała kryzysu wiary, mimo iż przez cały ten okres nie miała możliwości korzystania z Sakramentów Św.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Pniewy
Opis fizyczny: 
mps., 2 s. luź.; ; 30 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
1993
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
AWII/2383
Tytuł kolekcji: 
Archiwum Wschodnie
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
wtorek, Styczeń 19, 1993
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
list