Dlaczego?!

Relacja obejmuje lata 1943-1944.

Swoje wspomnienia Brzosko-Mędryk rozpoczyna od informacji, że przeżycia spisywane były przez nią bezpośrednio po powrocie z obozu. Są one beletryzowane - pojawiają się dialogi.

Na Majdanek trafia ona z Pawiaka. O sobie i grupie koleżanek pisze „Małolatki” gdyż tak nazywane były polskie więźniarki Pawiaka będące między trzynastym a osiemnastym rokiem życia.

Autorka rozpoczyna od wspomnienia transportu do obozu. Jest jedną z ostatnich wyprowadzanych z więzienia osób, więc ulokowano ją w ostatnim, mieszanym wagonie. Opisuje jak od razu „dowodzenie” podczas transportu przejmuje jeden z więźniów. Pojawia się również informacja, że podczas drogi kobiety zajmowały się mężczyznami użyczając im własnych szalików i okryć.

Po przyjeździe do obozu Autorka opisuje kolejne wydarzenia. Jedną z najbardziej problematycznych rzeczy (na początku pobytu w obozie) było tworzenie kartotek i konieczność rozebrania się do naga w obecności mężczyzn – było to dla niej „upokarzające”. Opisuje również życie obozowe i samoorganizację na bloku Pawiaczek. Pisze o regulaminie wewnętrznym i różnych funkcjach, które rozdzieliły między sobą więźniarki.

Wspomnienia bogate są w opisy rozmaitych prac wykonywanych przez więźniarki. Autorka, wraz z grupą młodszych koleżanek pracowała początkowo przy opróżnianiu latryn na polu piątym. Autorka wspomina również kłopoty swoje i koleżanek związane z zanikiem cyklu miesięcznego. Otwarcie pisze o zwracaniu się po porady do starszych, bardziej doświadczonych więźniarek.

Brzosko-Mędryk opisuje również to, w jaki sposób więźniarki same organizowały samopomoc blokową.

Kilkakrotnie pojawia się informacja o puffie obozowym. Początkowo miał być on zorganizowany na piątym polu. Rekrutacja do tego komanda była oparta o zasadę dobrowolności. Po pewnym czasie kobiety jednak z wydzielonego i odrutowanego baraku zwolniono. Nie zostały one dobrze przyjęte przez współwięźniarki. Druga wzmianka pojawia się w momencie tworzenia specjalnego komanda do sprzątania domku oficerskiego. Młode kobiety wybrane spośród innych (już niedobrowolnie), a wśród nich i Autorka, obawiają się, że będą przymuszone do świadczenia usług seksualnych oficerom niemieckim. Informacja taka jednak się nie pojawia (w odniesieniu do Autorki), pisze ona jednak, że inne jej koleżanki poza sprzątaniem wykonywały i pracę seksualną.

Autorka opisuje też przebieg akcji listopadowej podczas której zabito ponad osiemnaście tysięcy Żydów.

W dalszej części Brzosko-Mędryk opisuje kolejne prace wykonywane przez nią w obozie. Trafia w końcu „na rewir” czyli do obozowego szpitala. Wraz z koleżanką, również więźniarką polityczną z Pawiaka, podejmują pracę jako pielęgniarki.

Autorka opisuje przyjmowany przez nią do szpitala transport chorych kobiet z obozu Ravensbrück. Wspomina, że część kobiet z chorobami wenerycznymi zostaje umieszczonych w szóstym bloku.

Wspomnienia kończy na informacji iż zbliża się czas ewakuacji obozu i wraz z koleżankami zostają przesiedlone do Ravensbrück.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Warszawa
Opis fizyczny: 
268 k. ; 30 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny
Data powstania: 
1966
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
VII/M-186
Tytuł kolekcji: 
Relacje więźniów KL Majdanek
Uwagi: 
Strona tytułowa zawiera fotografię autorki. Autorka opublikowała swoje wspomnienia obozowe (w dużej mierze bazując na tej pracy konkursowej) pod tytułem „Niebo bez ptaków” w 1971 roku.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
niedziela, Wrzesień 18, 1966
Rodzaj zasobu: 
Dokumenty osobiste
Główne tematy: 
życie obozowe, praca przymusowa, przemoc, praca seksualna, puff
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
Od 1943 do 1945
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia