Dzieje Zakładu Sierot w Krakowie podczas okupacji niemieckiej

Relacja dotyczy wydarzeń z lat 1939-1944.

Autorka zaczyna relację od informacji, że gdy na początku września 1939 roku kierownictwo sierocińca w chaosie opuściło Kraków, jego kierowniczką została Anna Meuerstein. Ze względu na ład i porządek panujący w Zakładzie początkowo cieszył się on pewnymi względami u okupanta do tego stopnia, że po utworzeniu getta w Krakowie (20 marca 1941) sierocińcowi przedłużono termin przeprowadzki do 1 kwietnia.

Autorka wspomina też rozporządzenie, że wszystkie dzieci żydowskie przebywające po „stronie aryjskiej” winny znaleźć się w getcie. Nie podaje daty, wspomina za to jak trafiają do sierocińca dzieci ze żłobków przyzakonnych i przez księdza zostaje przyprowadzony chłopiec z niepełnosprawnością umysłową.

W sierocińcu utworzono też zakłady pracy przystosowane dla dzieci – na przykład zakład szczotkarski. Starsze dziewczęta pracowały jako pomoc w szpitalu epidemiologicznym.

Podczas wysiedlenia 28 października 1942 roku dzieci i personel zgromadzono na Placu Zgody, przewieziono do Płaszowa a (zdaniem Autorki) stamtąd pociągami do Bełżca. Widok budynku po likwidacji Autorka opisuje jako budzący grozę i mrożący krew w żyłach – porozrzucane pończoszki i pojedyncze buciki. Autorka opisuje też przebieg i skutki akcji likwidacyjnej getta w Krakowie.

Wariant tytułu: 
[brak]
Miejsce powstania: 
Kraków
Opis fizyczny: 
9 k. [rkps] : 30 cm. + 7 k. [mps] : 30 cm.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1946
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
301/2048
Uwagi: 
Ze słów autorki spisała Maria Holender. Relacja autoryzowana.
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
niedziela, Grudzień 1, 1946
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
relacja