Dzień zaduszny

Tekst literacki. Narratorka siedzi w oknie i obserwuje pochód tłumu zmierzającego w stronę cmentarza w Dzień Zaduszny. Dzień listopadowy został opisany za pomocą personifikacji, w sposób wyrazisty i sugestywny. Jest jak istota żywa, która cierpi. W taki sposób zbudowany obraz jest pretekstem do refleksji o przemijaniu i śmierci.

Fragment:

„Siedziałam w oknie patrząc w jesień martwiejącą, w szkielety drzew nagich wcieloną, w obłoczne niebo i tłumu tego pochód poranny. I piłam dziwną woń liści zeschłych, gnijących. A Ona, Dusza moja smętna opuściła mnie i poszła wolnym krokiem za tłumu całego pochodem, aby oglądać Campo Santo życia swego […].”

Autor/Autorka: 
Opis fizyczny: 
12 s. ; 21,5x13,2 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
dostępny skan na stronie www
Data powstania: 
1901
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
Rps 5346 II
Tytuł kolekcji: 
Zbiory Zenona Przesmyckiego (z teki redakcyjnej "Chimery")
Uwagi: 
Domena publiczna. Wolno zwielokrotniać, zmieniać i rozpowszechniać oraz wykonywać utwór, nawet w celach komercyjnych, bez konieczności pytania o zgodę.
Słowo kluczowe 1: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Nośnik informacji: 
strona www
Typ zasobu: 
inne