Dzienniki Katarzyny Nadanej-Sokołowskiej. Cykl II zeszyt nr 4

Zeszyt rozpoczyna wpis będący refleksją nad sensem podjęcia na nowo praktyki diarystycznej. Autorka wiąże go z jednej strony z potrzebą namysłu nad sobą i skupienia się, z drugiej – z potrzebą notowania pomysłów literackich. Wątek introspekcji dotyczy znów stanów depresyjnych autorki, nawet myśli samobójczych. Autorka szuka dróg wyjścia z depresji w oparciu o pewne wątki psychoanalityczno-feministyczne (poszukiwanie własnej przyjemności czy „energii”, także poprzez twórczość literacką) i nauki buddyjskie. Pół żartem formułuje w dzienniku alternatywę: „powiesić się czy spowieścić się”, zauważając, że zamiast walczyć ze stanem wewnętrznego zagubienia może go opisać, dać sobie przyjemność uczynienia go interesującym, a nawet atrakcyjnym. Poza tym zauważa, że tak naprawdę nie tyle nie ma kontaktu z własnymi uczuciami, co unika go, ponieważ brak jej odwagi do urzeczywistniania własnych chęci w walce z zewnętrznymi trudnościami. Wiąże to także z brakiem nadziei na urzeczywistnienie własnych pragnień, a brak nadziei nazywa w którymś momencie znęcaniem się nad sobą, odbieraniem sobie motywacji do działania, trzymaniem siebie samej w „wewnętrznym więzieniu”. Wiele uwagi poświęca w tym czasie relacjom rodzinnym z teściami, zauważając z jednej strony, że „zła teściowa” zastąpiła jej „złą matkę”, z którą ma teraz dużo lepsze relacje, a z drugiej, że owa „zła teściowa” jest jej własną projekcją, bo to ona sama nie potrafi obdarzyć siebie uwagą, udzielić sobie wsparcia, zachęcić do działania i samej sobie pomóc. Poza tym zauważa, że nawyk złoszczenia się na nią w duchu to rodzaj „wygaszacza ekranu” oddzielającego ją od głębszych warstw emocji, z którymi boi się skontaktować, choć to stanowiłoby klucz do rozwiązania rzeczywistych problemów. Mimo to wątek analizy relacji w rodzinie stanowi kanwę pomysłów twórczych na powieść, która analizowałaby wzorce masochistyczno-sadystyczne i ofiarnicze w skali mikro i makro (własny świat wewnętrzny, relacje w rodzinie własnej i męża, tradycyjne wzorce religijne, sytuacja polityczna w kraju, w której dostrzega powtórzenie wzorców rodzinnych w patowym układzie PO-PiS („Neoliberalizm podporządkowany Rydzykowi to masochizm narodowy dziś (Ojciec – Matce)”. Własną i męża pozycję w tej rodzinnej/społecznej grze rozumie jako pozycję abiektu. Snuje rozważania na temat możliwych rozwiązań narracyjnych w powieści itp. W dzienniku obecny jest także wątek buddyjski, zwłaszcza topos życia jako snu odniesiony do depresji. Autorka zastanawia się, czy przyjęcie takiego punktu widzenia nie zniosłoby bariery strachu w działaniu. Formuje na przykład refleksję „Depresja to udawanie śmierci będące próbą przechytrzenia śmierci, mistyka to życie jakby [było już] po śmierci”. Odnosi tę myśl także do działania w sytuacjach ekstremalnych i legendarnej postaci „Szaleńca” z getta warszawskiego.

Miejsce powstania: 
Warszawa
Opis fizyczny: 
[9] k.; 23 cm.
Postać: 
zeszyt
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
Rękopis może być udostępniony w celach badawczych po rozmowie z autorką i na zasadach z nią ustalonych.
Data powstania: 
Od 2009 do 2010
Stan zachowania: 
bardzo dobry
Sygnatura: 
brak
Uwagi: 
Zapiski dziennikowe prowadzone gęstym, bez interlinii, ale dość czytelnym pismem, w specjalnie do tego wybranym zeszycie 50-kartkowym. Zeszyt kratkowany, w ładnej, miękkiej okładce z ornamentem z motywami roślinnymi z przewagą koloru zielonego (seria Pigna Nature). Długopis, przeważnie granatowy lub czarny tusz. Zapiski obejmują okres prawie dwóch lat, ale prowadzone są dorywczo - na ogół raz na kilka tygodni, a pod koniec nawet raz na kilka miesięcy, z wyjątkiem bardziej intensywnych okresów notatkowania, na przykład w kwietniu i maju 2009. Dziennik urywa się po 9 zapisanych kartach - reszta zeszytu pusta, tylko na dwóch ostatnich kartach znajdują się dwa opatrzone datą zapisy wypowiedzi osób innych niż autorka. Dotyczą wizji po zażyciu szałwii wieszczej oraz filozofii religii. Ponadto do zeszytu dołączone luźne kartki: jedna A-4, złożona na pół i w połowie zapisana ołówkiem, zawiera wypisy z Imre Kertesza, opatrzone nagłówkiem "Do powieści z Dziennika Galernika?", druga i trzecia to kserokopia fragmentu tekstu Zygmunta Baumana na temat allosemityzmu i antysemityzmu - w sumie 8 stron (w druku: 204-211 z nagłówkiem "Spory i polemiki" w żywej paginie po lewej stronie, po prawej "Zygmunt Bauman").
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
piątek, Styczeń 23, 2009
Rodzaj zasobu: 
Archiwum osobiste
Główne tematy: 
stan wewnętrzny, depresja i namysł nad sposobami wyjścia z niej, masochizm w wymiarze indywidualnym i społecznym, mechanizm projekcji, toksyczne wzorce rodzinne i społeczne, duchowość, pomysły twórcze
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
Od 2004 do 2010
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
dziennik/diariusz/zapiski osobiste
Tytuł ujednolicony dla dziennika: