Dzienniki Katarzyny Nadanej-Sokołowskiej. Cykl II zeszyt nr 5

Dziennik prowadzony od 24 I do 27 III 2012. Obejmuje tylko 5, ale długich wpisów. Pomiędzy poszczególnymi notatkami przerwa trwa kilka dni lub nawet kilka tygodni. Dziennik rozpoczyna się opisem snu dwa dni po śmierci dobrej znajomej autorki – Małgorzaty [Baranowskiej]. Sen zawiera elementy niesamowitości i budzi w autorce grozę – zwłaszcza jego końcowy obraz, w którym autorka w dziecięcym wózku odkrywa niemowlę z twarzą dorosłego. Poza tym opisanych jest kilka innych snów związanych – jak je interpretuje autorka – z jej stanem wewnętrznym, zwłaszcza z trudną sytuacją w małżeństwie. Notuje między innymi odczuty jako wyjątkowo koszmarny sen, w którym dowiaduje się od lekarza, że jest w szóstym miesiącu ciąży, nie wiedząc z kim i nie chcąc urodzić dziecka. Autorka opisuje zarazem swój zwykły stan jako nieumiejętność dostrzegania swoich uczuć i brak takiego zaufania do nich, które pozwoliłoby się nimi kierować w życiu. Szuka wyjścia z tej trudnej emocjonalnie sytuacji. Na przykład kieruje do siebie zdania czy całe „nauki” w drugiej osobie, zalecając sobie poświęcanie uwagi swoim emocjom i zaufanie do nich w miejsce słuchania się innych. Opisuje jako karmiącą wewnętrznie rozmowę z psycholożką, która także daje jej rady, jak się sobą opiekować, na przykład – że powinna sobie uświadamiać, czego naprawdę chce, a nie myśleć o tym, co powinna, bo powinność nie stanowi motywacji do działania.
Zapiski w dzienniku koncentrują się na dwóch tematach: opisie relacji autorki z umarłą znajomą oraz trudnej relacji z mężem, z którym niedawno przestała mieszkać. Notuje wyjątkowe znaczenie znajomości z Małgorzatą Baranowską dla siebie, a także odczucia związane ze wspominkami o niej w IBL PAN, które nieoczekiwanie dla siebie współorganizowała, wybierając teksty do czytania i prowadząc całe spotkanie (ale nie opisuje szczegółów przygotowań i przebiegu uroczystości). Opisuje spotkania z mężem już po rozstaniu, jego stan emocjonalny i rozmowy z nim, które zawsze okazują się rozczarowujące i frustrujące, a także potrzebę prawdziwej zmiany swojej (i córki) sytuacji życiowej.
 

Inny tytuł: 
Dzienniki Katarzyny Nadanej-Sokołowskiej. Cykl II, zeszyt nr 5
Miejsce powstania: 
Warszawa
Opis fizyczny: 
[6] k, 23 cm
Postać: 
zeszyt
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
dziennik w archiwum prywatnym autorki, może być udostępniony w celach badawczych za jej osobistą zgodą
Data powstania: 
2012
Stan zachowania: 
bardzo dobry
Sygnatura: 
brak
Uwagi: 
Dziennik zajmuje 6 kart poza tym zupełnie pustego zeszytu, a właściwie kalendarza na rok 2012. Zapiski prowadzone od strony z wydrukowaną datą 23 I. Określenie zeszyt adekwatne ze względu na małą widoczność daty rocznej na okładce (mały druk na dole okładki), brak innych zapisków związanych ze sprawami codziennymi oraz wykwintną okładkę (twarda, elegancka, ciemno-brązowa w tłoczone złocone ornamenty roślinno-geometryczne w stylu arabskim). Zapiski długopisem czarnym lub niebieskim tusem, litery drobne, pismo niestaranne, ale dość czytelne.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
wtorek, Styczeń 24, 2012
Rodzaj zasobu: 
Archiwum osobiste
Główne tematy: 
sny, refleksje po śmierci Małgorzaty Baranowskiej, proces rozstania z mężem, troska o siebie, spotkania z psychologiem
Zakres chronologiczny: 
Od 1998 do 2012
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
dziennik/diariusz/zapiski osobiste
Tytuł ujednolicony dla dziennika: