Lata samotności (powieść)

Powieść, historia rodziny warszawskich Żydów podczas II wojny światowej. Bohaterami są ojciec, matka i dwójka ich dzieci. Głowa rodziny w 1940 roku zostaje wywieziona do obozu Auschwitz. Żona wraz z córką czekając na deportację do Treblinki, na Umschlagplatzu, zażywają truciznę. Jedynym ocalałym jest syn, wokół którego toczy się większość historii. Zostaje w getcie warszawskim do wybuchu powstania – bierze w nim udział, poczym zostaje wywieziony do Treblinki. Tam także bierze udział w powstaniu. Po powrocie do Warszawy zaś bierze udział w powstaniu warszawskim. Jego żona, ukrywająca się po „aryjskiej stronie” nie przeżywa wojny.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Tel Awiw
Opis fizyczny: 
154 strony maszynopisu. Brak dubletu.
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
2026
Stan zachowania: 
Dobry, wszystkie karty czytelne
Sygnatura: 
302/276
Tytuł kolekcji: 
Zbiór pamiętników.
Uwagi: 
Powieść może zawierać wątki autobiograficzne, brak jednak potwierdzającej to adnotacji i przesłanek. Tekst nadesłany do Archiwum ŻIH w 1984 roku.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
nośnik elektorniczny
Typ zasobu: 
inne