Listy Ireny Solskiej do Jerzego Żuławskiego, t.3

Niepublikowane listy Solskiej z roku 1906 dopełniają w sposób istotny historię finału tego romansu, ponieważ w Listach Ireny Solskiej (Warszawa 1984) została ona przedstawiona zaledwie w kilku pozycjach. Zapoznanie się z całością korespondencji też podważa treść komentarzy, którymi została opatrzona publikacja jej fragmentów w tomie Zasługi Jerzego Żuławskiego i jego rodu i jego rodu dla literatury i kultury polskiej XX wieku (Lublin 2011). Pośród pominiętych przy publikacji faktów, bez których trudno zorzumieć treść nawet już publikowanych fragmentów, znajdują się starania Żuławskiego o przyznanie mu praw ojcowskich i zdecydowany sprzeciw Solskiej wobec tych działań.

Wbrew przepuszczeniu o ochłodzeniu stosunków w ciągu tego roku, z listów widać wyraźnie, że Solska nie ostawiała swoich starań w celu wyrobienia z Żuławskiego nie kochanka, a poważnego partnera na całe życie. Coraz więcej szczegółów pisze o córce, stara się przybliżyć związane z nią troski i radości. Nadal daje Żuławskiemu drobne zadania: np. sprawdzania, czy posadzone na grobie matki biegonii nie zmarniały. Dochodzą jednak do głosu uwagi o pewnych asymetriach tego związku. Solska podkreśla swoje zobowiązania: regularna praca w teatrze, troska o dziecko.

Listy z końca czerwca – początku lipca odnoszą się do dramatycznego zwrotu w stosunkach, który częściowo może wyjaśnić – zważając na brak listów Żuławskiego do Solskiej – korespondencja Żuławskiego i Stanisława Eliasza-Radzikowskiego. Z listów ostatniego Żuławski miał się dowiedzieć zarówno o ciężkiej chorobie Solskiej jak też o obdarzeniu względami kogoś innego. Mimo przeżytego wtedy kryzysu rok się kończy listami wciąż pełnymi wiary we współną przyszłość.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Kraków, Krynica, Zakopane
Opis fizyczny: 
Listy na kartkach różnego formatu, koperty.
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny dla celów badawczych
Data powstania: 
1906
Stan zachowania: 
Dobry
Sygnatura: 
nr inw. 1892, t.3
Uwagi: 
Listy są pisane przeważnie ołówkiem, niekiedy czarnym artramentem. Pismo specyficzne, ale przeważnie czytelne. Na k.3, 7, 11, 14, 19, 27, 29, 33, 46, 51-64, 70-82 listy na górze są opatrzone datami pisanymi ołówkiem - to datowanie pochodzi prawdopodobnie od J.Żuławskiego.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
list