Masza

Wspomnienia rozpoczyna opis „kąpania Żydówek z getta” w łaźni obozowej na Majdanku. Autorka opisuje szczegółowo wszystkie czynności z tym związane: rozbieranie kobiet, przeszukiwanie ich włosów i ubrań w poszukiwaniu kosztowności, polewania głowy kupreksem i flitowania łona i pach. Dalej Autorka opisuje cały proces mycia (zamiast mydła otrzymywało się kawałek gliny z piaskiem) – od gorącej, niemal wrzącej wody po lodowatą na koniec.

W dalszej części wspomnień pojawiają się dialogi między bohaterkami wspomnień. Rozmawiają one o małej dziewczynce, którą obie widziały minionego dnia pod prysznicem i wydawała im się ona nie podobna do reszty. Zdecydowały następnego dnia pójść do bloku żydowskiego z bandażami i opatrunkami. Podczas opatrywania rannych pojawia się znów mała dziewczynka z prośbą o nożyczki, by skrócić jej sukienkę. Z rozmowy wynika, że jest ona warszawianką oddaną „na przetrzymanie” do sklepikarza ze Złotej. Dziewczynka zaczyna opisywać układ mieszkania sklepikarza podając wiele szczegółów. Opowiada później jak chłopiec z Hitlerjugend odkrył, że jest ona ukrywana i jakiś czas później jej gospodarza zabrało gestapo. Ją odstawiono wprost do pociągu, który był przeładowany, nie było jak usiąść – stała dwie doby. W wagonie z powodu tragicznych warunków podróży zmarło 20 osób.

Dalej Autorka pisze, że Masza – mała dziewczynka – kilkakrotnie „wychodziła obronną ręką” z selekcji do komór gazowych. Autorka pisze, że po przecieku informacji o planowanym transporcie części więźniarek z obozu poradziła Maszy by się zgłosiła. Mimo lęku związanego ze strachem przed śmiercią pojechała ona. Autorka zaznacza jednak, że nie wiadomo wówczas było dokąd dojechał transport i czy Masza przeżyła.

W dalszej części Autorka wspomina ewakuację szpitala wraz z personelem i chorymi i przeniesienia wszystkich do Oświęcimia. Dalej Autorka opisuje fatalne warunki sanitarne w szpitalu obozowym w Oświęcimiu i dużą w nim śmiertelność. Opisuje też niespodziewane spotkanie z dziewczynką, która była bardzo wdzięczna, że jedna z pielęgniarek uratowała jej życie. Dziewczynka zaczęła opowiadać o swojej koleżance, którą poznała już w obozie, że leży w szpitalu chora na tyfus, a jej brat bliźniak zmarł w wyniku eksperymentów czynionych przez dr Mengele. Dalej Masza wspomina o braku solidarności między Żydówkami i że jej wstyd za nie.

Opowiadanie kończy wyzwolenie obozu przez wojska radzieckie. Autorka kończy je, opisując to, jak Masza rusza wraz z wojskiem radzieckim na Berlin.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Warszawa
Opis fizyczny: 
5 k. : 30 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
2015
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
VII/M-27
Tytuł kolekcji: 
Pamiętniki, relacje, ankiety byłych więźniów.
Uwagi: 
Poza wspomnieniem w teczce znajduje się też wykaz nazwisk więźniarek i wykaz miejscowości.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia