Mieczysława Karczewska z Wawrzyniaków

Autorka opisuje swoje losy podczas okupacji oraz działalność konspiracyjną w latach powojennych, w ramach tajnego harcerstwa.

Urodziła się w maju 1931 r. w Żbikowie k. Poznania. Pochodzi z rodziny ks. Piotra Wawrzyniaka. Jej ojciec, pomimo średniego wykształcenia, nie miał pracy. W domu panowała bieda. Mieszkali w Świerczenie pod Poznaniem. W czasie wojny autorka przebywała przez jakiś czas, wraz ze swoim rodzeństwem, w domu ks. Piotra Wawrzyniaka w Wyrzece k. Śremu. W 1941 r. musieli się przenieść do Poznania, przebyli 50 km na sankach. W Poznaniu pozostali do końca wojny, mieszkali w piwnicy. W marcu 1943 r. aresztowano jej ojca, zmarł w więzieniu po niespełna roku. Dzieci widywały go przed śmiercią, wśród grupy więźniów pracujących przy robotach kolejowych, i pomagały mu, dostarczając trochę jedzenia. Razem z ojcem był w tej grupie również jej stryj, Sylwester Wawrzyniak (dostał wyrok śmierci, wykonany w 1943 r. poprzez ścięcie gilotyną). Autorka pracowała od 12 roku życia do końca wojny w niemieckiej fabryce broni Deutsche Waffen- und Munition-Fabrik. W tej fabryce pracowali także jej siostra i najstarszy brat, Franciszek (został wywieziony do Niemiec w 1944 r.).

Po wojnie rozpoczęła naukę w 4 klasie szkoły podstawowej, którą ukończyła w 1946 r. Należała do harcerstwa od 1946 r., szybko awansując. W październiku 1951 r. została aresztowana razem z młodszym bratem, Mieczysławem, za tajną działalność. To właśnie brat dał jej zadanie pisania na maszynie i powielania tajnych ulotek. Ta działalność trwała prawdopodobnie od roku 1950 r. Autorka opowiada o systemie pracy w ramach konspiracji oraz o aresztowaniu, przesłuchaniach i szykanach, a także o samym procesie. Została skazana na 3 lata więzienia, a jej brat na 4 lata i 4 miesiące. Z więzienia wyszła schorowana w kwietniu 1953 r., na mocy amnestii. W 1955 r. wyszła za mąż za Jerzego Karczewskiego (także harcerza) i mieli 3 synów. Mąż również siedział w więzieniu. Jeszcze przez długi czas nachodzili ich w domu agenci bezpieki. Wszystkie dokumenty dotyczące konspiracji zostały zabrane przez UB, ponieważ Bogumiła nie spodziewała się aresztowania i nie zdążyła ich ukryć. Autorka wspomina także o swoich szwagrach, braciach Karczewskich opisując po krótce ich dalsze losy. Ona dochowała się czworo wnucząt.

W teczce znajdują się także dokumenty związane z pobytem w więzieniu i zwolnieniem autorki, a także postanowienie sądu z 1991 r. o unieważnieniu wyroku z 1952 r.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
„Nielegalny Zastęp Harcerski” Poznań
Miejsce powstania: 
Poznań
Opis fizyczny: 
mps., 4+10s. luź.; dokumenty; 30 cm i mniej
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
1994
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
AOI/60
Tytuł kolekcji: 
Archiwum Opozycji
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
piątek, Kwiecień 8, 1994
Nośnik informacji: 
papier