Na Konwiktorskiej

Autorka wspomina życie na ulicy Konwiktorskiej tuż po wojnie. Jej mąż jako jeden z pierwszych stanął do odbudowy ocalałego na tej ulicy gmachu szkoły graficznej i fotograficznej. Dostał upoważnienie od władz szkolnych do zajęcia się organizacją uruchomienia placówki. Już w czerwcu 1945 r. mogły ja ukończyć roczniki, którym powstanie przerwało naukę, zaś rok szkolny 1945/46 był już prawie normalny. Wyremontowano także skrzydło mieszkalne, gdzie zamieszkała autorka wraz z mężem i synkiem. Podjęła się uporządkowania księgozbioru szkoły. Dom na Konwiktorskiej, szkoła podstawowa i forty były wyspa życia pomiędzy wymarłą Starówką i odległym Żoliborzem. Jednak życie tam nie było łatwe. Po wodę trzeba było chodzić z wiadrami do źródła St. Augusta, odległego o 0,5 km. Aprowizować się trzeba było początkowo na Pradze, potem powstał żoliborski targ, pojawił się lekarz, szewc, naprawa wózków, itp. Towary na kartki kupowano w sklepikach na Freta i Zakroczymskiej. Autorka opisuje wyprawę do teatru na Pragę. Teatr Miasta Warszawy mieścił się przy ul. Zamojskiego, w dawnym lokalu kina „Popularnego”. Obejrzeli wówczas „Moralność Pani Dulskiej”. Nie obyło się bez przygód, ale udało im się oderwać od kłopotów dnia codziennego.

Autorka opisuje ruiny Warszawy i budzące się wśród nich życie, skupiające się głównie wokół ocalałych fragmentów, m.in. kaplicy kościoła Dominikanów, klasztoru Sakramentek, podstawówki na Konwiktorskiej. Dzieci bawiły się na gruzach, nie raz natykając się na niewypały. Autorka opiekowała się dziewczętami, które przebywały przez jakiś czas w jej domu. Tym, które chciały się uczyć, pomagała chętnie. Niektóre jednak szukały łatwego zarobku i były później aresztowane przez milicję i odstawiane do szpitala na oddział weneryczny. Inne dołączały do brygad kobiecych i pracowały w przemyśle, uczyły się fachu.

W sierpniu 1946 r. w parku przy Konwiktorskiej odbył się zlot młodzieży. W pozostałych po nim namiotach we wrześniu zainstalowały się bataliony ZWM – był to prawie samowystarczający obóz. Wzbudził zainteresowanie wielu młodych, mieszkających w okolicy. Jesienią cała stolicę ogarnęła akcja odgruzowywania miasta. Autorka opisuje powracające życie wśród ruin Warszawy, powstawanie kolejnych budowli, obchodzone święta. Sporo miejsca poświęca inauguracji mostu kolejowego na Starówce w dniu 22.07.1947 r.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
Ze Starówki /1945-47/
Miejsce powstania: 
Warszawa
Opis fizyczny: 
mps., 8 s. luź.; ; 30 cm,
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
1960
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
294
Tytuł kolekcji: 
Zbiór rękopisów
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia