Najgorsze dni

Relację otwiera informacja, że od momentu likwidacji getta w Warszawie i w Białymstoku na Majdanek trafiają tysiące Żydów. Początkowo Autorka stara się chłodno i bez emocji relacjonować dramatyczne sceny trzymania nowo przybyłych na międzypolu. Wspomina ona próby porozumienia się i przerzucanie kosztowności w celu zakupu jedzenia.

W dalszej części Autorka wspomina poranną selekcję byłych mieszkańców i mieszkanek gett. Mimo drastyczności całego opisu, Autorka zdaje się dystansować od własnych emocji związanych z wydarzeniami. Właściwie trudno jest powiedzieć czy, a jeżeli tak, to jakie emocje wywołuje u niej to, co się dzieje. Opisuje za to emocje Żydówek, które „oderwane od mężów, matek, sióstr” nie chowają swojego bólu i cierpienia.

Autorka opisuje ciągłe selekcje, przypomina zbiorową masakrę 18 tysięcy Żydów 3 listopada 1943 roku.

Sporo miejsca poświęca ona opisowi wydarzeń z początku września 1943 roku, kiedy to z Majdanka zabrano dzieci. Wspomina i opisuje dokładnie ona zachowanie matek, przeszukiwanie skrytek w barakach, nęcenie głodnych dzieci chlebem. Relację kończy opis apelu po tym wydarzeniu, kiedy to kobiety zmuszone były stać prosto, lecz nie mogły upilnować cieknących łez.

Autor/Autorka: 
Opis fizyczny: 
1 k. : 30 cm.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1958
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
VII/M-75
Tytuł kolekcji: 
Pamiętniki, relacje, ankiety byłych więźniów
Uwagi: 
W dole arkusza informacja ołówkiem „Przekazano przez więźniarkę Polkowską Marię w r. 1958"
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
relacja