Pamiętnik

Wanda Godawa urodziła się i wychowała na Wołyniu (Batorówka) w rodzinie dobrze sytuowanych polskich osadników. Jej opowieść zaczyna się od wybuchu II wojny światowej, gdy miała 13 lat. Dowiadujemy się o  tym, że Ukraińcy napadali osadników i mordowali ich. Są też opisy życia po wkroczeniu Sowietów do Polski. W lutym 1940 cała rodzina wraz z innymi osadnikami zostali wywiezieni do Rosji, na daleką Północ. Autorka opisuje tułaczkę po obczyźnie, pracę w Kołchozach oraz głód. Po amnestii w sierpniu 1941 cała rodzina udała się na południe w stronę Taszkientu, a potem do Wrewskoje, gdzie formowało się właśnie Wojsko Polskie. Wanda zaczęła chodzić do szkoły junaczek i przeniosła się do Guzar, gdzie panowały bardzo ciężkie warunki. W 1942 zmarł jej starszy brat Edek, a niedługo potem siostra Hela. W sierpniu 1942 została przeniesiona z junaczkami do Pahlewi na Morzem Kaspijskim (Persja). Miejsce to, po nędzy sowieckiej, jawiło się im jako raj. Tam spotkała ojca i brata. W październiku wyjechała do Teheranu, po czym wypisała się ze szkoły junaczek i dołączyła do przebywającej tam w obozie wojskowym matki z bratem. Ojciec wyjechał z wojskiem do Kanakinu. Wanda chodzi do obozowego gimnazjum i wstępuje do harcerstwa. Opisuje życie obozowe w Teheranie, m.in. jak przeżywali śmierć gen. Sikorskiego. W sierpniu 1943 opuszcza z matką i bratem Teheran i udaje się do kolejnego obozu przejściowego w Ahwazie, a w grudniu dalej do Indii (Karachi). Tam pozostaje do września 1944 w obozie, gdzie kontynuuje naukę i działalność harcerską. Autorka opisuje ten okres jako dość wesoły i beztroski, ale przepełniony tęsknotą za krajem. Odbywają się tam wieczorki i akademie poświęcone sprawom narodowym, czczone są różne święta i wydarzenia z polskiej historii. Poza tym autorka wiedzie życie zwykłej nastolatki: potańcówki, wycieczki, znajomości z chłopcami. Ma dużo kontaktów z Amerykanami i Anglikami. Stamtąd wiele transportów z Polakami udawało się do Afryki, ale Wandę i jej bliskich skierowano do polskiego osiedla w Indiach w Valivade-Kolhapur, skąd w listopadzie 1947 udali się do Anglii. Pobyt w Valivade jest dla Wandy raczej monotonny i nudny.
W całej opowieści jest dużo opisów dnia codziennego, ale też świąt i różnych uroczystości rodzinnych i narodowych. Znajdują się też opisy okolic, w których autorka przebywała oraz ludności zamieszkującej tamte tereny, czasem ich zwyczaje. Dużo miejsca autorka poświęca relacjom z rówieśnikami, z koleżankami, z chłopcami. Często przewijają się też wątki religijne. O sprawach politycznych autorka wspomina raczej rzadko, najwięcej w czasie pobytu w ostatnim miejscu w Indiach, w Valivade.
 

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
[Wspomnienia z pobytu w Indiach]
Miejsce powstania: 
Valivade, Indie
Opis fizyczny: 
rps. 328 s., brulion, luź.; 20 cm
Postać: 
zeszyt
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
Od 1946 do 1947
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
2454/2
Tytuł kolekcji: 
Akta Wandy i Bolesława Godawów
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Akta personalne
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia