Pawiak – Serbia. Sanatorium pod Trupią Główką. Okres od 10.IX.1940 r. do 22.IX.1940 r.

Karolina Olszyńska opisuje swoje przeżycia na Pawiaku. Została aresztowana 2 IX 1940 r. i przesłuchiwana w Al. Szucha, a następnie więziona na Pawiaku. Kilkakrotnie zmieniała cele, leżała też w szpitalu, gdzie wracała do zdrowia po przesłuchaniach. Ostatecznie trafiła do celi nr 12, w której spędziła 11 miesięcy. Autorka opowiada o życiu więziennym i o swoich towarzyszkach niedoli. Było ich tam 16 kobiet w różnym wieku i o różnych zawodach. Zmieniały się, niektóre były rozstrzeliwane, inne zwalniane, a na ich miejsce przychodziły następne. Dowiadujemy się także o robótkach ręcznych, które wykonywały więźniarki, a które pozwalały im zabić czas spędzony za kratami i nie myśleć o swym ciężkim położeniu. Kobiety szyły, haftowały, szydełkowały, robiły na drutach, wykonywały zabawki z papieru, reperowały także prześcieradła dla mężczyzn cierpiących przesłuchaniach. Olszyńska zorganizowała pracę i była kierowniczką. Kobiety pisały także wiersze – kilka z nich autorka umieściła na końcu tego opowiadania (Serbia, Pensjonat pod „Trupią Główką”). 22 IX 1941 Olszyńska została wywieziona transportem do Ravensbrück.

Autor/Autorka: 
Opis fizyczny: 
mps.10 k., poszyte.; 30 cm
Postać: 
oprawa zeszytowa
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
2026
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
2293/7
Tytuł kolekcji: 
Akta Jadwigi Podrygałło
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Akta personalne
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia