Rok tysiąc dziewięćset czterdziesty czwarty

Jest to raczej emocjonalny i dość powierzchowny obraz życia w cieniu Powstania Warszawskiego, frontu wojennego i powrotu do zniszczonej stolicy.

Autorka mieszkała z mężem i małą córeczką w Warszawie, przy ul. Noakowskiego. Lato 1944 r. spędzali w Józefowie k. Otwocka. Tam zastało ich Powstanie Warszawskie i z wielkim niepokojem obserwowali płonące miasto, nie mając znikąd żadnych wieści, ani nadziei na powrót do domu. W podobnej sytuacji znalazło się w Józefowie wiele osób. Wszystkich ogarnęło przygnębienie i rozpacz. Mieli perspektywę spędzenia zimy w z daleka od domu, bez ciepłych ubrań, nieprzygotowani materialnie. Wynajęli pokoik z kuchnią na poddaszu. 6 listopada z przerażeniem słuchali latających nad ich głowami pocisków (forsowano Wisłę). Tego dnia na świat przyszedł ich syn, Leonard.

Po wyzwoleniu Warszawy, mąż oraz kilka innych osób udali się przez zamarzniętą Wisłę do zniszczonego miasta. Okazało się, że ich dom cudem ocalał, a ich sąsiad zabezpieczył ich mieszkanie przed wtargnięciem „dzikich lokatorów”. Życie wśród gruzów, w prymitywnych warunkach, z dwójką małych dzieci nie było łatwe. Część ich znajomych wyjechała na Ziemie Odzyskane i Wybrzeże. Początkowo nawet wodę trzeba było przywozić z Wisły. Warszawa powoli wracała do życia. Zaczęły rosnąć domy, nowe osiedla. Ludzie świadomi obserwowali jednak z pesymizmem zachodzące zmiany. Lata biegły. Autorka z radością powitała 4 czerwca 1989 r.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
s.l.
Opis fizyczny: 
mps., 2 s. zszyte.; ; 30 cm
Postać: 
oprawa zeszytowa
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
1992
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
AWII/3168
Tytuł kolekcji: 
Archiwum Wschodnie
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Data dzienna: 
poniedziałek, Grudzień 28, 1992
Nośnik informacji: 
papier