Saga rodzinna

Autorka opisuje losy rodziny swego wuja, Alojzego Raksimowicza, mieszkającej przed II wojną światową na Wileńszczyźnie, koło Komaj. Wuj pełnił funkcję plenipotenta u generała Kątkowskiego. Alojzy i jego żona Agrypina mieli folwark, który kupiony był od majątku Serenczany. Niestety sąsiedztwo staroobrzędowców było im nieprzychylne, zwłaszcza po wojnie 1939 r. W październiku 1939 r. spalono im stodołę wraz z plonami.

Wuj został aresztowany w 1940 r. i jako więzień polityczny osadzony w więzieniu w Starej Wilejce. Ciotka została w domu z dwójką małych dzieci ( Olek - 5 lat, Sławek – 3 lata). W 1941 r., gdy Agrypina udała się do Wilejki w odwiedziny do męża, NKWD pod jej nieobecność zabrała dzieci wraz z babką, Heleną Kimbarową (matką Agrypiny). Nie wiedziała, dokąd zostali wywiezieni i przez dłuższy czas nic nie wiedziała o ich losie. Zostali wywiezieni do Barnaułu. Autorka opisuje ich życie tamtejsze życie (ciężkie warunki, walkę z głodem, zdobywanie pożywienia). Po wojnie babka przyjechała z wnukami do Kętrzyna, gdzie zatrzymała się u rodziny. Starszego chłopca zabrał stryj, a młodszy został z babcią. 

Męża z całym więzieniem wypędzono na Wschód, ale przetrwał trudy pieszej wędrówki. Znalazł się w Azji Środkowej.  Tam zgłosił się do Armii gen. Andresa. Był na Bliskim Wschodzie, W Egipcie, pod Monte Casino. Nic nie wiedział o losach swej rodziny. Po wojnie bał się wracać do kraju, wyjechał do siostry do Argentyny, a następnie do USA.

Agrypina przetrwała wojnę na Wileńszczyźnie. W kwietniu 1945 r. została aresztowana przez władze radzieckie, jako żona byłego więźnia politycznego pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Niemców. Odsadzono ją w Starej Wilejce i po długim śledztwie skazano na 10 lat ciężkich robót. Została wywieziona do Workuty do nowopowstałej kopalni węgla kamiennego. Odsiedziała cały wyrok. Raz w roku mogła napisać do rodziny. W 1956 r. przyjechała do Kętrzyna, gdzie znalazła pracę jako pomoc kuchenna w szpitalu. Starszy syn skończył politechnikę w Gdańsku, a młodszy SGPiS w Warszawie. Alojzy wrócił z USA, gdy synowie byli już po studiach. Po jakimś czasie zmarł, a po kilku latach jego żona. Oboje zostali pochowani na cmentarzu w Kętrzynie.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Kętrzyn
Opis fizyczny: 
mps., 2 s. luź.; ; 30 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Data powstania: 
1989
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
ZS 3
Tytuł kolekcji: 
Kolekcja wspomnień Związku Sybiraków
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier