Świadectwo o Litwie

Autorka oskarża Litwinów o prześladowanie Polaków. Uważa, że są wielkimi wrogami Polaków. Pisze, że budując Litwę, zmieniali Polakom nazwiska poprzez dodawanie litewskich końcówek. W mieszanych małżeństwach wychowywali dzieci po litewsku. Gdy Stalin oddał im Litwę, rzucali w Polaków kamieniami, nie dawali im śpiewać w kościele. Gdy się sprzymierzyli z Hitlerem, zaczęli mordować Polaków. Zabili ich tysiące. Po zebraniu z burmistrzem [w Nowych-Święcianach] ochotnicy chodzili po domach i zabierali polskich mężczyzn na posterunek. Następnego dnia zapakowali ich na samochód ciężarowy i powiedzieli, że wiozą ich do niemieckiego komendanta w powiecie Stare-Święciany. Zabrali też dwóch młodych księży, jeden z nich to był proboszcz, Bolesław Bazewic. Wołał do parafian, by ich bronili. Wtedy wywiązała się bójka, Polacy zaczęli uciekać, a Litwini do nich strzelali. Księża zaczęli modlić się za umierających. Potem znaleziono ich zastrzelonych, z podziurawionymi stopami. Księzy pochowano na cmentarzu Mierzanielskim w Nowo-Święcianach.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
s.l.
Opis fizyczny: 
rps., 4 s. luź.; ; 21 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
2026
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
AW II/2114
Tytuł kolekcji: 
Archiwum Wschodnie
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
inne