Twój czar nade mną

Wspomnienia dotyczą okresu dzieciństwa Rogosz-Walewskiej. Autorka zaczyna swoją opowieść opisując list, który dostała najprawdopodobniej od babki, na co wskazuje niebieska koperta z monogramem H. R. z hrabiowską koroną. Co prawda jej babka straciła prawa do tytułu po ślubie, jednak do końca życia kazała tytułować się hrabiną.

Dalej opowieść toczy się z perspektywy dziecka, jest pisana w czasie teraźniejszym. Autorka opowiada o wycinanych z papieru gołąbkach (takich, jak przy pieczęci, pod monogramem na liście), które losuje wśród dzieci matka, pisze o swoim rodzeństwie: Włodziu, Hali, Zosi i Jadziusi. Józefina, najmłodsza z rodzeństwa, jest ulubienicą brata. Ten jednak bawi się z nimi coraz mniej – zamiast tego poświęca się czytaniu. Pojawia się również idylliczny opis rodziców i stosunków panujących w rodzinie, jednak uwaga autorki skupia się na postaci babci, którą przedstawia raczej z dystansem.

„Wielka dama” – szorstka, krzykliwa wobec służby, pretensjonalna, nie rozstająca się ze swoim psem („Ukochana suczka Fifinka, paskudny, złośliwy pokurcz, zwinięty, mały ratlerek śpi na jej kolanach”) – była kobietą wykształconą, pierwszą tłumaczką „Serca” Amicisa i „Wojny i pokoju” Tołstoja na język polski. W młodości przebywała w Dreźnie, gdzie prowadziła sztambuch, o którym pisze autorka. Określa go „czarem [ich] dzieciństwa”. Walewska opisuje podwieczorki u babki (przedstawia pełen szczegółów opis smaków dzieciństwa), podczas których ta otwierała czasem sztambuch, żeby przeczytać dzieciom jego fragmenty. W jej opowieści przewijają się takie osoby, jak: Chopin, Fredro – który był w niej zakochany – czy Krasiński, wszyscy w kontekście ich romansów. Babka opowiada również o swoim małżeństwie (i skandalu, jaki wywołał ślub hrabianki ze zwykłym szlachcicem). Wspomina też o Liszcie – jednak dzieci nie lubią o nim słuchać, bo „to Niemcy i Austriacy zabrali ojczyznę, rozgrabili”. Po tym następowało wzruszenie babki, która zaczynała wyżalać się przed wnukami – dzieci czule ją pocieszały. Po wizycie jednak wiadomo było, że okazane właśnie ciepło i swojskość są tylko chwilowe – następnego dnia relacje z babką znów będą lodowate i zdystansowane. Kolejny podrozdział wspomnień dotyczy podsłuchanego przez siostrę Zosię dialogu rodziców.

W ostatnim akapicie autorka wspomina ojca, publicystę i pisarza Józefa Rogosza, oraz siostrę, pisarkę młodzieżową i dziecięcą Zofię Rogoszównę.

Inny tytuł: 
Wspomnienia. Sztambuch Babuni [podtytuł odautorski]
Opis fizyczny: 
21 kart formatu A4.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
Dostępny
Data powstania: 
1955
Stan zachowania: 
Dobry
Sygnatura: 
Rps akc. 13766
Uwagi: 
Do wspomnień załączone są wiersze: "Pory roku", "Słowacki", "Koncert w ogrodzie Tuillerie", "Fatum", "Wiosna 1914", "Soimree Romancee" (12 kart).
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Główne tematy: 
list od babci hrabianki, dzieciństwo i rodzeństwo, wspomnienie o babce, jej małżeństwie i sztambuchu, rodzinne pisarstwo
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia