Wiersze

Na kopercie widnieje napis, że praca została przysłana na konkurs Muzeum na Majdanku pt. „Konkurs na pamiętniki”.

Pierwszy wiersz napisany w 1943 roku nosi tytuł „Do Matki Polki”. Jest on raczej słaby, rymy dokładne, oklepane. Opisuje ból i rozdarte serce, lęk o syna, który walcząc gdzieś na froncie został pojmany i katowany w Dębicy i później został powieszony. Drugi syn również walczył i został uwięziony na Zamku w Lublinie. Wiersz kończy odwołanie do Polski – mesjasza i męczennika narodów, który w przeciwieństwie do ptaka, który ma gniazdo czy zwierzęcia, które ma jamę, czy narodu, który ma ojczyznę to Polak ma same groby.

Drugi wiersz jest zatytułowany „Smutno mi Boże”. Autorka napisała go po tym, jak wieś jej i cały dorobek jej ojca zostały spalone przez Ukraiński Legion Samoobrony kolaborujący z Niemcami. Rymy również dokładne i oklepane. Każdą ze strof kończy wers „Smutno mi Boże!”. Autorka w wierszu odnosi się poniekąd sama do siebie, że mimo iż Niemcy zabili jej ojca i spalili dom, to nie powinna się smucić, bo przecież ma jeszcze matkę.

Do każdego z wierszy dołączone jest wprowadzenie w kontekst historyczny i opis zdarzenia jakiego dotyczył.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Lublin
Opis fizyczny: 
5 s. ; fot., koperta : 30 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1943
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
XIV -5, v.1
Tytuł kolekcji: 
Opracowania
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
inne