Wrzesień moich wspomnień

Wspomnienie rozpoczyna opis kończącego się lata, które Autorka spędziła nad morzem. Opisuje ona opustoszałe plaże, czytane komunikaty prasowe, że wybuch wojny jest już pewny. Decyduje się więc na powrót do Warszawy.

„Warszawa jest inna niż przed dwoma tygodniami, trudno o tragarza, taksówkę, na dworcu mundury, uzbrojeni strażnicy”. Dalej opisuje jak wraz z Misią – koleżanką, pragną w jakikolwiek sposób zaangażować się w działania. Zgłaszają taką chęć na apelu Kobiecego Przysposobienia Wojskowego, lecz w zamian dostają jedynie prośbę o pozostawienie swoich danych i oczekiwanie na wiadomość o rozpoczęciu kursu. Zrezygnowane odchodzą. Przypadkowo przechodząc obok Uniwersytetu dowiadują się, że „Akademicki Oddział Przysposobienia Wojskowego Kobiet nie zapisuje, nie obiecuje, ale rozdziela konkretną robotę”.

Robotą tą była praca w tzw. „patrolach propagandy”. Polegała ona na tym, by „chodzić po mieście, zwłaszcza po dalekich peryferiach, rozmawiać z ludźmi, badać nastroje, rozpraszać ewentualną panikę, udzielać informacji, zwłaszcza tyczących obrony przeciwlotniczej”.

Dalej Autorka opisuje pierwszy dzień pracy, który był też pierwszym dniem wojny. Pisze o swoim strachu, o rozentuzjazmowanych oczach siostry na wieść o pierwszych klęskach wojsk Niemieckich. Przywołuje też radość ludności związaną z przystąpieniem Wielkiej Brytanii do wojny. Opisuje nawet tłumy ludzi na Nowym Świecie wiwatujące z tego właśnie powodu „Niech żyje minister Beck, twórca sojuszu polsko-angielskiego!!! Beck i ambasador kłaniają się, dziękują”.

W kolejnej części Autorka opisuje pierwsze naloty, zniszczenia i poniesione ofiary, konieczność schodzenia do schronów, która z czasem staje się codziennością, braki aprowizacyjne, brak leków i środków opatrunkowych w szpitalach.

Wspomnienia kończy akapit: „Na rogu Marszałkowskiej i Złotej tłum przed świeżo rozlepionym rozkazem gen. Rómmla «Warszawa, Westerplatte, Hel, Modlin były o s t a t n i m i punktami oporu na ziemiach polskich». Podziękowanie ludności za bohaterski opór, wezwanie do spokojnej i godnej postawy wobec niemców. Zawiadomienie o przejściu wojska do niewoli. Ludzie poprzez łzy. Nad Warszawą zapadła czarna noc.”

Miejsce powstania: 
Warszawa
Opis fizyczny: 
11 k. : 30 cm.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
dostępny
Data powstania: 
1947
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
66
Tytuł kolekcji: 
zbiór rękopisów
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia