Wspomnienia lekarki

Wspomnienie obejmuje wydarzenia z lat 1943-1945.

Pracę nadesłano na konkurs na „Wspomnienia byłych więźniów obozu na Majdanku”.

Autorka rozpoczyna od wspomnienia z wizyty po latach na terenie byłego obozu. Opisuje zielone pola, na których rosną drzewa w miejscu, w którym wcześniej stały baraki mieszkalne.

Perzanowska właściwe wspomnienie rozpoczyna od informacji jak to z grupą więźniarek z więzienia w Radomiu trafia do obozu na Majdanku. Niemalże od razu angażuje się w tworzenie szpitala obozowego (jest lekarką). Opisuje pierwszy zabieg, który został przez nią wykonany jeszcze w baraku. Wspomina również trudność w zdobyciu leków i nieprzychylność władz obozowych.

Po jednej z kąpieli Autorka opisuje jak zabrakło chustek na głowy więźniarek. Władze obozowe postanowiły więc rozdysponować między więźniarki część zrabowanego mienia – kapelusze. Perzanowska w niesamowicie ciekawy sposób odnosi się do wymian kapeluszy między więźniarkami – pisze, że jeżeli by się nie przebierały to „nie byłybyśmy kobietami”.

Autorka bardzo dokładnie relacjonuje codzienną pracę w obozowym szpitalu. Wspomina przybywanie nowych transportów i „zaludnianie” pola kobiecego. Autorka w tym czasie zajęła się rekrutacją kolejnych pracownic-pielęgniarek do szpitala. Wspomina też jak po rozkazach niemieckiego lekarza o zmianie lokalizacji poszczególnych pomieszczeń w szpitalu, personel bez żadnych narzędzi musiał sam montować trzypiętrowe prycze. Autorka opisuje to jako zadania niekobiece.

Poświęca ona też sporo miejsca na opis sposobów w jakie więźniarki dbały o higienę. Wymienia ona tu różne sposoby mycia się podczas gdy studnia była zamarznięta. Perzanowska też, jako kolejna więźniarka identyfikuje nadanie numeru obozowego jako coś jednoznacznego z odebraniem tożsamości.

We wspomnieniu Perzanowskiej mocno rezonuje jej poczucie wyższości klasowej. Pozwala sobie na ocenę zachowań innych więźniarek nazywając je m.in.: prymitywnymi, niemoralnymi czy niegodnymi.

W pewnym momencie pojawia się informacja, że do zespołu szpitalnego dołącza lekarka Niusia Marder, która została przywieziona specjalnie na Majdanek z obozu w Treblince. Zabito ją jednak 3 listopada wraz z 18 tysiącami innych Żydów i Żydówek wówczas zabitych. Perzanowska wspomina również, że późną wiosną 1943 roku personel szpitala został wzbogacony o 22 lekarki i 40 pielęgniarek ze szpitala na Czystem w getcie warszawskim.

Autorka tez w bardzo interesujący sposób przedstawia strukturę obozową. Nazywa poszczególne grupy, a na samym szczycie w hierarchii stawia polskie więźniarki polityczne z Pawiaka. Wspomina też o „niemoralnym” zachowaniu „prostytutek z lubelszczyzny” które wdawały się czasem i w lesbijskie „romanse”. Do kobiet odnosi się z pogardą i uważa ich zachowanie za niegodne i niemoralne.

Opisuje też bardzo ciekawie odbieranie porodów w warunkach obozowych. Pojawia się informacja o odebraniu dziecka po porodzie jednej z Żydówek i na jej oczach zabranie noworodka do krematorium. Opisuje też ponownie przebieg masakry listopadowej i to, że 301 Żydówek, które ocalały przeznaczonych zostało do sortowania ubrań po zabitych.

Pod koniec wspomnień Autorka dokonuje swoistego podsumowania jakie spustoszenie w psychice czynił pobyt w obozie. Konkluduje, że obóz był próbą sił moralnych i osoby o „słabszym kośćcu etycznym” nie przechodziły próby.

 

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Lublin
Opis fizyczny: 
161 k. ; 30 cm.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1966
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
VII/M-70
Tytuł kolekcji: 
Relacje byłych więźniów KL Majdanek
Uwagi: 
Przeredagowane fragmenty wydano w 1968 roku jako publikację „Gdy myśli do Majdanka wracają”. Do teczki dołączony jest również formularz z recenzją konkursową. Widnieje tam informacja iż praca zajęła trzecie miejsce w konkursie na wspomnienia.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Rodzaj zasobu: 
Archiwum instytucji
Główne tematy: 
praca przymusowa, szpital obozowy, praca seksualna, prostytucja, moralność, etyka, lekarki, romans
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
Od 1943 do 1945
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia