Wspomnienia nauczycielki

Wspomnienia nauczycielki Julii Tyszko-Paradistalowej zostały podzielone na dwie części, pierwsza obejmuje lata 1939-1940 (20 s.), a druga lata 1940-1952 (78 s.). Autorka ukończyła studia na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie i rozpoczęła pracę jako nauczycielka języka polskiego w szkole w Święcianach. Opisuje wielonarodową społeczność Wileńszczyzny, środowisko nauczycielskie, swoją pracę z uczniami i wkroczenie wojsk radzieckich do Święcian (1939). Wilno i okolice zostały przyłączone do ZSRR. Po zwolnieniu z pracy Tyszko wyjechała do rodziny do Łyntup, położonych niedaleko Święcian. Wspomina o swojej chorobie i pobycie w szpitalu w Wilnie (kreśli sylwetkę ordynatora Donata Massalskiego). Podejmuje pracę w biurze gorzelni w majątku Biszewskiego na terenie Łyntup. W pamiętniku pojawiają się również wydarzenia związane z wojną rosyjsko-niemiecką, okupacją, gettem i Zagładą. W 1944 wychodzi za mąż za Janusza Paradistala i kilka miesięcy później zostaje aresztowana, oskarżona o działalność antyradziecką i skazana na siedem lat. Po zwolnieniu z łagru w 1951 stara się o zezwolenie na wyjazd do Polski. Wraca do kraju w 1952 r. 

Miejsce powstania: 
Olecko
Opis fizyczny: 
k. 98 ; 21x29,5 cm
Postać: 
kartki w teczkach
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępne w celach badawczych
Data powstania: 
1993
Stan zachowania: 
bardzo dobry
Sygnatura: 
Rps akc. 13854
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Główne tematy: 
praca nauczycielki, II wojna światowa, więzienie
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
Od 1939 do 1952
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia