Wspomnienie

Wspomnienia rozpoczyna opis zadowolenia z powodu tego, że Autorka jest wieziona do Majdanka. Datuje to jakoś na czerwiec 1943 roku. Wcześniej spędziła półtora roku w białostockim więzieniu. Radość brała się z tego, że w więzieniu była bita, raniona, zamknięta w ciemnej celi. Cieszyła się więc, że zobaczy słońce. Podczas transportu kończyła chorobę na tyfus. Autorka opisuje, że była jedną z dwóch kobiet w tym transporcie. Opowiada jak w transporcie karmiono ją chlebem i miodem by po przyjeździe mogła stać o własnych siłach i nie została zakwalifikowana do zgładzenia.

Pisze też o rozdzieleniu mężczyzn od kobiet po przyjeździe i że strasznie źle to przeżyła gdyż z mężczyznami miała wspólne wspomnienia i przeżycia z więzienia. Opisuje związany z tym smutek i niepokój.

Przydzielono ją na V pole. Opisuje sąsiedztwo krematorium i widok nagich, powyginanych ciał przed budynkiem. Opowiada o dymie ścielącym się po polu i o niesamowitej ilości popiołu zostającej po spaleniu ciał zabitych. Opisuje później przeniesienie jej na pierwsze pole i związaną z tym ulgę, że tu jest trochę lepiej, mimo iż znajdowało się ono w bezpośrednim sąsiedztwie „gazowni”. Opisuje wijące się zwłoki i przykrą śmierć więźniów, którzy trupy te wyciągali – dobijani oni byli kolbami przez Niemców. Im Autorka bardziej drastyczne wspomnienia przytacza, tym jej narracja zawiera mniej opisów emocji związanych z przeżyciami, zdania są prostsze, krótsze, mniej rozbudowane. Sam opis przypomina wówczas bardziej relację.

Wspomina ona „krwawą środę” i swoje zdziwienie, że tyle tysięcy Żydów nie rzuci się na Niemców tylko bez słowa idzie na rzeź. Nie pojawia się u niej chęć pomocy, czy niezgoda na taki los, tylko niezrozumienie braku oporu u Żydów.

Autorka wspomina też wyłapywanie dzieci z pola na którym mieszkała. Opisuje, że nęcono je chlebem.

Wspomina też ewakuację obozu zimą 1944 roku i transport do Ravensbruk. Stamtąd, po wyzwoleniu znalazła się w Szwecji na leczeniu.

Wspomnienia kończy informacja, że jest to tysięczna część jej wspomnień. Że po przeżyciu takich rzeczy człowiek do końca życia zostanie przygnębiony, bez uśmiechu i radości.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Białystok
Opis fizyczny: 
3k. : 30 cm.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1964
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
VII/M-98
Tytuł kolekcji: 
Pamiętniki, relacje, ankiety byłych więźniów.
Uwagi: 
Są to wspomnienia nadesłane na konkurs literacki wspomnień obozowych.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia