Wspomnienie

Tekst wspomnień podzielony jest na trzy części. Na początku 1905 r. ich autorka była akuszerką we wsi Nadieżdino w gubernatorswie Ufy. Blusiewicz opisuje, jak w prywatnych rozmowach miejscowi chłopi dopytywali się o to, kiedy ich życie stanie się lżejsze. Pojawiają się pierwsze wiadomości o rozstrzeliwaniu manifestujących (w styczniu 1905 r. miała miejsce „krawa niedziela”). W maju autorka przeniosła się do miasta Minjar (pod Ufą), gdzie rozpoczęła pracę w szpitalu dla robotników z miejscowego zakładu kolejowego – w tym samym szpitalu, od 1896 r., pracowała Natalia Plechanowa, żona teoretyka marksizmu Gieorgija Plechanowa. 

Blusiewicz należała już wtedy do partii bolszewików, zajęła się więc w nowym miejscu pracy propagowaniem myśli bolszewickiej wśród szpitalnej kadry. W swoim mieszkaniu organizowała tajne zebrania robotników. Wkrótce po tym wybuchł generalny strajk na kolei, co wywołało entuzjazm wśród ludu. Autorka wraz ze współpracownikami szyła czerwone flagi. Później wychodzono z nimi na ulice, by dołączyć do demonstracji. Z okazji strajku Plechanowa zorganizowała także bankiet, na który zostali zaproszeni liczni towarzysze z Ufy. Jednak ich radość okazała się przedwczesna, gdyż strajk pociągnął za sobą falę aresztowań. Wielokrotnie przeszukiwano gabinet Blusiewicz, nie znaleziono w nim jednak żadnych kompromitujących materiałów. Robotnicy, którzy przychodzili do niej na wizyty, zapewniali, że nic jej nie grozi, bo wrazie jej aresztowania cały zakład wstawi się za nią. Jak pisze autorka, w ciągu tego burzliwego roku „nasza samoświadomość wzrastała”. Na początku stycznia 1906 r. wraz ze współpracownikami otworzyła klub dla robotników. Pierwsza część wspomnień urywa się niedokończoną opowieśćią o tym, jak udało się uchronić przed konfiskatą bibliotekę klubu.

Druga część wspomnień zachowała się w rękopisie (8 kart) i także dotyczy okresu, w którym Blusiewicz pracowała w szpitalu dla robotników. Autorka szczegółowo opisuje spotkanie, które odbyło się 1 stycznia 1906 r. w robotniczym klubie; relacjonuje także następującą po nim noc, kiedy do klubu wdarła się policja i zaczęły się przeszukania. Robotnicy byli uprzedzeni o tym nalocie, więc zaraz po zebraniu ukryli wszystkie książki i inne materiały, które mogłyby się okazać kompromitujące. Dlatego podczas interwencji policja zastała jedynie puste pomieszczenie.

Ostatni arkusz jest zapisany w 1/3 – stanowi krótką wzmiankę o tym, jak w 1906 r. planowano przeprowadzić kolejny strajk generalny.

Autor/Autorka: 
Inny tytuł: 
Воспоминание (tyt.oryg.)
Opis fizyczny: 
16 arkuszy, w tym 9 zapisanych ręcznie
Postać: 
inne
Technika zapisu: 
maszynopis
rękopis
Język: 
Rosyjski
Dostępność: 
udostępniony mikrofilm
Data powstania: 
1925
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
Ф. 1337 oп. 1 eд. хр. 234
Uwagi: 
Tekst zachowany w zbiorze „Przebudzenie” wśród innych tekstów wspomnieniowych (część w maszynopisie, część w rękopisie), poprzedzonych notą redaktorską L. N. Stala. Zbiór nie był publikowany.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Słowo kluczowe 3: 
Główne tematy: 
ciężki los chłopów, "krwawa niedziela", szpital dla robotników, tajne zebrania, strajk generalny na kolei, demonstracje, aresztowania i przeszukania, strajk generalny
Zakres chronologiczny: 
Od 1905 do 1906
Nośnik informacji: 
papier
mikrofilm
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia