Zapach wiatru

Zapach wiatru

Wiersz przysłany na konkurs wspomnień Muzeum Państwowego na Majdanku.

Podzielony na osiem strof wiersz rymowany.

Autorka pisze o różnych wiatrach, ale ten, który opisuje jest zupełnie inny – przypomina wojnę. Pisze o przedziwnym zapach tego wiatru, zapachu palonych włosów i kości. Nazywa wiatr świadkiem masowej zagłady. Pisze o tym, że przez lata gdy wiał od trony Majdanka przez cały Lublin nie było słychać żadnych głosów sprzeciwu. Pisze, że dzisiejszy wiatr już nie ma tego zapachu. Wiersz kończy zdanie: „pamięci Ofiarom Majdanka słowa te poświęca – Lublinianka”.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Lublin
Opis fizyczny: 
1k. :30cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1956
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
XIV-5, v. 7
Tytuł kolekcji: 
Opracowania
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
inne