Ze wspomnień więźniarki

Autorka rozpoczyna wspomnienia od swojego pobytu na Pawiaku. W sposób podniosły opisuje zwiększającą się liczbę aresztowanych w drugiej połowie 1942 roku. Wspomina, że w 24 metrowej celi było nawet i 30-40 więźniarek.

Opisuje po kolei współwięźniarki, a raczej to, jak umilały sobie czas. Jedna z nich, wyglądała za okno. Autorka przytacza wypowiedzi koleżanki o tym, co się dzieje na zewnątrz. Opisuje ona nostalgicznie wygląd wierzy kościoła św. Augustyna, księżyc rzucający blask, czy śpiewających ludzi wracających do getta po całodziennej pracy.

Bardzo emocjonalnie z kolei Autorka opisuje sam wyjazd z Pawiaka. Opisuje swoje wzruszenie i płacz wielu kobiet, które nie wiedzą, czy płaczą ze strachu czy ze szczęścia. Opowiada później, jak przejeżdżając przez pl. Teatralny więźniarki z wszystkich samochodów zaczęły śpiewać hymn polski. Autorka opisuje swoje wielkie wzruszenie z tym związane. Po dotarciu na dworzec wschodni wspomina ona, jak zostają ładowane do wagonów bydlęcych po 50 do każdego. Opisuje swój lęk związany z niewiedzą gdzie zostają zabierane. Obstawia ona: Bełżec, Treblinkę, lub front wschodni. Przytacza ona wypadek, jak nagle dostaje informację od kolejarza, że zerwał on plomby i że jak pociąg ruszy to mogą uciekać. Autorka opisuje swoje ogromne zadowolenie z tym związane. Nagle jednak drzwi się zatrzaskują i próba ucieczki kończy się fiaskiem. Autorka wspomina ogromny smutek, żal i zdenerwowanie z tym związane. Widziała jeszcze, jak więźniowie z innych wagonów uciekali a ona nie mogła. Opisuje jeszcze podjętą przez nią i inne więźniarki próbę wyrwania krat z okien, co prawie się udało, lecz gdy pociąg stanął okno zostało zabite deskami od zewnątrz. Opisuje jak przez dziurę w jednej z desek wyrzucają na mijanych stacjach listy do rodziny z prośbą, by osoba, która je znajdzie je wysłała.

Dalej opisuje jak dotarła do Lublina i szosą Chełmską pędzone są prawie biegiem na Majdanek. Opowiada, że dzieje się to w niesamowitym mrozie i ciemnościach. Wspomnienie kończy opis wielkiego wrażenia jakie zrobił na autorce widok obozu. Przyrównuje ona go do wymarłego miasta.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
warszawa
Opis fizyczny: 
5 k. : 30 cm
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
maszynopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
dostępny do celów badawczych
Data powstania: 
1958
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
VII/M-28
Uwagi: 
Poza relacją w teczce znajduje się wykaz więźniów.
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Rodzaj zasobu: 
Kolekcja
Nośnik informacji: 
papier
Typ zasobu: 
pamiętnik/wspomnienia