konspiracja

Relacje, wspomnienia, opracowania, wywiady, wypisy z literatury dot. ruchu oporu w Okręgu Lwowskim AK m.in. Sambor) oraz pobytu w obozach i na zesłaniu w ZSRR ze zbioru Janiny Klawińszowej

Autobiografia Zofii Nowaczyńskiej. W faktograficznej relacji ukazuje ona swoje życie w porządku chronologicznym z emocjonalnym dystansem do przedstawianych zdarzeń. Nowaczyńska opowiada m.in. o latach II wojny światowej: konspiracyjnej działalności w okupowanej Warszawie i powstańczej rzeczywistości w 1944 r.  Wspomina również traumatyczne wydarzenia z Auschwitz, m.in. stratę dziecka, oraz swoje życie po zakończeniu wojny we Wrocławiu. Dokument powstał w wyniku przeprowadzonego z Nowaczyńską piętnastogodzinnego wywiadu. Wywiad przeprowadziła Antonina Hobler, spisała Janina Klawińsz.

b.t. [Morawska Anna z d. Szmigiero…]

Autorka opowiada o swojej działalności w AK w woj. nowogródzkim. Przysięgę złożyła w roku 1943 razem z siostrą Moniką Zarembą (ps. „Mewa”) i jej mężem Janem Zarembą (ps. „Zem”). Obrała pseudonim „Nika”. Komendantem placówki w Paszkiewiczach był ich wuj, Edward Kisiel. Mieszkali wtedy w Lidzie, ale ze względu na umieszczenie szwagra na liście zakładników, musieli uciekać do Paszkiewicz. Wkrótce Niemcy spalili ich dom. Rozpoczęła się działalność na placówce: szycie mundurów, bielizny, wyszywanie orzełków na furażerki i czapki, roznoszenie prasy po okolicach.

[Marta Rybicka „Wrzos”. Pamiętnik pielęgniarki. Wspomnienia z lat 1939/56

Pamiętnik o charakterze osobistym rozpoczyna się od wspomnień z rodzinnego Lwowa – Rybicka opisuje swoje pierwsze kontakty z medycyną i życie tuż przed wybuchem wojny. Wspomina m.in. kurs pielęgniarski PCK, na którym poznała przyszłego narzeczonego Maksa. Opis okresu wojennego we Lwowie poświęcony jest przede wszystkim pięciu braciom autorki, ich działalności w Armii Krajowej i okolicznościom śmierci trzech z nich. Rybicka opisuje również swoją działalność w konspiracji, w charakterze pielęgniarki.

Służba Zwycięstwu Polski

Tekst poświęcony powstaniu Służby Zwycięstwu Polski.

Autorka pisze o spotkaniu 14 oficerów na naradzie wojennej, która odbyła się 27. września 1939 r. w podziemiach PKO przy ul. Świętokrzyskiej, jeszcze przed podpisaniem kapitulacji Warszawy. Podjęli oni wtedy decyzję o pozostaniu w kraju i utworzeniu konspiracyjnej organizacji: Służba Zwycięstwu Polski (później Związek Walki Zbrojnej, a jeszcze później Armia Krajowa). Inspiratorem i dowódcą pierwszej zorganizowanej konspiracji był gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz. To on stworzył zręby Państwa Podziemnego.

Strony

Subskrybuj RSS - konspiracja